Ψαλμοι 62

Κοντά στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως ο «Ιεδουθούν».*Ιεδουθούν. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 39:1. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Μονάχα στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη·

μόνο από κείνον έρχεται η σωτηρία μου.

3 Μονάχα εκείνος είναι

προστάτης και σωτήρας μου

και κάστρο μου·

μπορεί να κλονιστώ, μα δε θα πέσω.

4 Ως πότε θα τα βάζετε

όλοι σας μ’ έναν άνθρωπο

και θα ζητάτε να τον ρίξετε

καθώς τον τοίχο οπού γέρνει,

καθώς το φράχτη τον ετοιμόρροπο;

5 Αυτό που θέλουν είναι να τον ρίξουν

απ’ την τιμητική του θέση·

το ψέμα τούς αρέσει·

με το στόμα τους ευλογούν,

μέσα τους καταριούνται.

(Διάψαλμα).

6 Μονάχα στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη·

γιατί αυτός μου δίνει την ελπίδα μου.

7 Μονάχα εκείνος είναι

προστάτης και σωτήρας μου

και κάστρο μου·

καθόλου δε θα κλονιστώ.

8 Η σωτηρία κι η δόξα μου

βρίσκονται στο Θεό·

αυτός είναι ο δυνατός προστάτης μου,

το καταφύγιό μου είναι στο Θεό.

9 Σ’ εκείνον έλπιζε κάθε στιγμή,

λαέ μου,

μπροστά του ανοίξτε τις καρδιές σας·

το καταφύγιό μας είν’ ο Θεός.

(Διάψαλμα)

10 Πνοή τ’ ανέμου οι επιφανείς

και σαν καπνός οι άσημοι·

στης ζυγαριάς το δίσκο όλοι μαζί

λιγότερο θα ζύγιζαν απ’ την πνοή του ανέμου.

11 Στη βία μην εμπιστεύεστε,

μάταια μην ελπίζετε στην αρπαγή·

κι ο πλούτος αν πληθαίνει

μην προσηλώνεστε σ’ αυτόν.

12 Μία φορά μίλησε ο Θεός

κι εγώ άκουσα δύο πράγματα:

Πως στο Θεό ανήκει η δύναμη,

13 σ’ εσένα, Κύριε, η καλοσύνη·

και πως εσύ ανταποδίδεις στον καθένα

σύμφωνα με τα έργα του.

1 Salmo de Davi, quando se achava no deserto de Judá.

2 Ó Deus, vós sois o meu Deus, com ardor vos procuro. Minha alma está sedenta de vós, e minha carne por vós anseia como a terra árida e sequiosa, sem água.

3 Quero vos contemplar no santuário, para ver vosso poder e vossa glória.

4 Porque vossa graça me é mais preciosa do que a vida, meus lábios entoarão vossos louvores.

5 Assim vos bendirei em toda a minha vida, com minhas mãos erguidas vosso nome adorarei.

6 Minha alma saciada como de fino manjar, com exultante alegria meus lábios vos louvarão.

7 Quando, no leito, me vem vossa lembrança, passo a noite toda pensando em vós.

8 Porque vós sois o meu apoio, exulto de alegria, à sombra de vossas asas.

9 Minha alma está unida a vós, sustenta-me a vossa destra.

10 Quanto aos que me procuram perder, cairão nas profundezas dos abismos,

11 serão passados a fio de espada, e se tornarão pasto dos chacais.

12 O rei, porém, se alegrará em Deus. Será glorificado todo o que jurar pelo seu nome, enquanto aos mentirosos lhes será tapada a boca.