1 Benu, ho mia animo, la Eternulon.

Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda,

De majesto kaj beleco Vi estas vestita;

2 Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto,

Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;

3 Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn,

Kiu faras la nubojn Lia veturilo;

Kiu iras sur la flugiloj de la vento;

4 Kiu faras la ventojn Liaj senditoj,

Flamantan fajron Liaj servantoj;

5 Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj,

Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.

6 La abismon Vi kovris kiel per vesto,

Sur la montoj staras akvo;

7 De Via minaco ĝi kuras,

De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.

8 Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn,

Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.

9 Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos,

Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.

10 Vi sendas fontojn al la riveroj,

Kiuj iras inter montoj;

11 Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn;

Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.

12 Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj,

El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.

13 Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj;

Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.

14 Vi kreskigas herbon por la bruto,

Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo,

Por elirigi panon el la tero.

15 Kaj la vino gajigas la koron de la homo,

La vizaĝo brilas de la oleo,

Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.

16 Satiĝas la arboj de la Eternulo,

La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;

17 Kaj tie nestas birdoj;

Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;

18 La altaj montoj estas por la ibeksoj,

La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.

19 Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo;

La suno scias sian subiron.

20 Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto,

Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;

21 La leonidoj krias pri rabakiro,

Por peti de Dio sian manĝaĵon.

22 Kiam leviĝas la suno,

Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.

23 Eliras homo por sia okupiĝo,

Por sia laboro ĝis la vespero.

24 Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo!

Ĉion Vi faris kun saĝo;

La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.

25 Jen la maro, granda kaj vasta:

Tie estas rampaĵoj sennombraj,

Bestoj malgrandaj kaj grandaj;

26 Tie iras ŝipoj;

Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.

27 Ĉiuj ili atendas de Vi,

Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.

28 Vi donas al ili, ili kolektas;

Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.

29 Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas;

Vi forprenas ilian spiriton,

Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.

30 Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas;

Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.

31 Gloro al la Eternulo estu eterne;

La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.

32 Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas;

Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.

33 Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos;

Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.

34 Agrabla estu al Li mia meditado;

Mi ĝojos pri la Eternulo.

35 Malaperu pekuloj de sur la tero,

Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu.

Benu, ho mia animo, la Eternulon.

Haleluja!

1 Anima mia, benedici l’Eterno!

o Eterno, mio Dio, tu sei sommamente grande;

sei vestito di splendore e di maestà.

2 Egli si ammanta di luce come di una veste;

distende i cieli come una tenda;

3 egli costruisce le sue alte stanze sulle acque;

fa delle nuvole il suo carro,

avanza sulle ali del vento;

4 fa dei venti i suoi messaggeri,

delle fiamme di fuoco i suoi ministri.

5 Egli ha fondato la terra sulle sue basi; non sarà mai smossa.

6 Tu l’avevi avvolta dell’oceano come di una veste, le acque si erano fermate sui monti.

7 Alla tua minaccia esse si ritirarono,

alla voce del tuo tuono fuggirono spaventate.

8 Le montagne sorsero, le valli si abbassarono

nel luogo che tu avevi stabilito per loro.

9 Tu hai posto alle acque un limite che non oltrepasseranno;

esse non torneranno a coprire la terra.

10 Egli manda fonti nelle valli,

ed esse scorrono fra le montagne;

11 abbeverano tutte le bestie della campagna,

gli asini selvatici vi si dissetano.

12 Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo;

in mezzo alle fronde fanno udire la loro voce.

13 Egli irriga i monti dall’alto delle sue stanze,

la terra è saziata con il frutto delle tue opere.

14 Egli fa germogliare l’erba per il bestiame

e le piante per il servizio dell’uomo,

facendo uscire dalla terra il nutrimento:

15 il vino che rallegra il cuore dell’uomo,

l’olio che gli fa risplendere il volto

e il pane che sostenta il cuore dei mortali.

16 Gli alberi dell’Eterno sono saziati,

i cedri del Libano che egli ha piantati.

17 Gli uccelli vi fanno i loro nidi;

la cicogna fa dei cipressi la sua dimora;

18 le alte montagne sono per i camosci,

le rocce sono il rifugio degli iraci.

19 Egli ha fatto la luna per le stagioni;

il sole conosce il suo tramonto.

20 Tu mandi le tenebre e viene la notte,

nella quale si muovono tutte le bestie delle foreste.

21 I leoncelli ruggiscono dietro la preda

e chiedono il loro pasto a Dio.

22 Sorge il sole, esse si ritirano

e si accovacciano nelle loro tane.

23 L’uomo esce all’opera sua

e al suo lavoro fino alla sera.

24 Quanto sono numerose le tue opere, o Eterno!

Tu le hai fatte tutte con sapienza;

la terra è piena delle tue ricchezze.

25 Ecco il mare, grande e vasto,

dove si muovono creature senza numero,

animali piccoli e grandi.

26 Lo percorrono le navi

e quel leviatano che hai creato per scherzare in esso.

27 Tutti quanti sperano in te

perché tu dia loro il cibo a suo tempo.

28 Tu lo dai loro ed essi lo raccolgono;

tu apri la mano ed essi sono saziati di beni.

29 Tu nascondi il tuo volto, essi sono smarriti;

tu ritiri il loro fiato ed essi muoiono

e tornano nella loro polvere.

30 Tu mandi il tuo spirito, essi sono creati,

e tu rinnovi la faccia della terra.

31 Duri per sempre la gloria dell’Eterno,

si rallegri l’Eterno nelle opere sue!

32 Egli guarda la terra ed essa trema;

egli tocca i monti ed essi fumano.

33 Io canterò all’Eterno finché vivrò;

salmeggerò al mio Dio finché esisterò.

34 Possa la mia meditazione essergli gradita!

Io mi rallegrerò nell’Eterno.

35 Spariscano i peccatori dalla terra,

e gli empi non siano più!

Anima mia, benedici l’Eterno.

Alleluia.