Kanto de suprenirado.

1 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Diras Izrael,

2 Multe oni afliktis min de post mia juneco,

Sed oni min ne pereigis.

3 Sur mia dorso plugis plugistoj,

Faris siajn sulkojn longaj.

4 La Eternulo estas justa;

Li dishakis la ŝnurojn de la malvirtuloj.

5 Hontiĝu kaj turniĝu malantaŭen

Ĉiuj malamantoj de Cion.

6 Ili estu kiel tegmenta herbo,

Kiu forvelkas, antaŭ ol oni ĝin elŝiris;

7 Per kiu ne plenigas rikoltanto sian manon

Nek garbiganto sian baskon.

8 Kaj la preterirantoj ne diros:

Beno de la Eternulo estu al vi,

Ni benas vin per la nomo de la Eternulo.

1 Canto dei pellegrinaggi.

Molte volte mi hanno oppresso fin dalla mia giovinezza!

Lo dica pure Israele:

2 Molte volte mi hanno oppresso fin dalla mia giovinezza,

ma non hanno potuto vincermi.

3 Degli aratori hanno arato sul mio dorso,

vi hanno tracciato i loro lunghi solchi.

4 L’Eterno è giusto;

egli ha tagliato le funi degli empi.

5 Siano confusi e voltino le spalle

tutti quelli che odiano Sion!

6 Siano come l’erba dei tetti,

che secca prima di crescere!

7 Non se ne riempie la mano il mietitore,

né le braccia chi lega i covoni;

8 e i passanti non dicono:

"La benedizione dell’Eterno sia sopra di voi;

noi vi benediciamo nel nome dell’Eterno!".