Al la ĥorestro. De David. Pro memoro.

1 Volu, ho Dio, savi min;

Ho Eternulo, rapidu helpi min.

2 Hontiĝu kaj konfuziĝu tiuj, kiuj serĉas mian animon;

Retiriĝu kaj estu mokataj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.

3 Kun honto iru returne tiuj,

Kiuj diras al mi: Ha, ha!

4 Gaju kaj ĝoju pro Vi ĉiuj Viaj serĉantoj;

Kaj la amantoj de Via savo diru ĉiam:

Granda estas Dio.

5 Kaj mi estas mizera kaj malriĉa;

Ho Dio, rapidu al mi.

Vi estas mia helpo kaj mia savanto;

Ho Eternulo, ne malrapidu.

1 Per il Maestro del coro. Di Davide; per far ricordare.

Affrettati, o Dio, a liberarmi!

O Eterno, affrettati in mio aiuto!

2 Siano confusi e svergognati

quelli che cercano l’anima mia!

Voltino le spalle e siano coperti d’ignominia

quelli che vogliono il mio male!

3 Indietreggino, sotto il peso della loro infamia,

quelli che mi deridono.

4 Gioiscano e si rallegrino in te tutti quelli che ti cercano;

e quelli che amano la tua salvezza dicano sempre:

"Dio è grande!".

5 Quanto a me sono misero e bisognoso;

o Dio, affrettati a soccorrermi;

tu sei il mio aiuto e il mio liberatore,

o Eterno, non tardare!