Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Ho Dio, mia gloro, ne silentu.

2 Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi,

Ili parolas kun mi per mensogema lango.

3 Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis,

Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.

4 Por mia amo ili min malamas;

Sed mi preĝas.

5 Ili pagas al mi malbonon por bono

Kaj malamon por mia amo.

6 Metu malvirtulon super lin;

Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.

7 Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa;

Kaj lia preĝo estu peko.

8 Liaj tagoj estu malmultaj;

Lian oficon ricevu alia.

9 Liaj infanoj estu orfoj,

Kaj lia edzino estu vidvino.

10 Liaj infanoj vagadu,

Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.

11 Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas;

Kaj fremduloj disrabu lian laboron.

12 Neniu faru al li ion bonan;

Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.

13 Lia idaro estu kondamnita al ekstermo;

En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.

14 La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo,

Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.

15 Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo,

Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.

16 Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn,

Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton,

Por lin mortigi.

17 Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin;

Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.

18 Li metis sur sin malbenon, kiel veston;

Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo,

Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.

19 Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras,

Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.

20 Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj,

Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.

21 Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo;

Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.

22 Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo,

Kaj mia koro estas rompita en mia interno.

23 Kiel ombro longiĝanta mi malaperas;

Oni forskuas min kiel akridon.

24 Miaj genuoj senfortiĝis de fastado,

Kaj mia karno perdis la grason.

25 Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili;

Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.

26 Helpu min, ho Eternulo, mia Dio;

Savu min laŭ Via boneco.

27 Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano;

Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.

28 Ili malbenas, sed Vi benu;

Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.

29 Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro,

Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.

30 Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo,

Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.

31 Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo,

Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.

1 Per il Maestro del coro. Salmo di Davide.

O Dio della mia lode, non tacere,

2 perché la bocca dell’empio e la bocca del disonesto

si sono aperte contro di me;

parlano contro di me con lingua bugiarda.

3 Mi assediano con parole d’odio

e mi hanno fatto guerra senza motivo.

4 In cambio dell’amore che mostro loro, mi accusano,

e io non faccio che pregare.

5 Essi mi hanno reso male per bene,

e odio in cambio del mio amore.

6 Suscita un empio contro di lui,

e un accusatore stia alla sua destra.

7 Quando sarà giudicato, esca condannato,

e la sua preghiera gli sia imputata come peccato.

8 Siano pochi i suoi giorni:

un altro prenda il suo ufficio.

9 Siano i suoi figli orfani

e la sua moglie vedova.

10 I suoi figli siano vagabondi e mendicanti

e cerchino il pane lontano dalle loro case in rovina.

11 L’usuraio divori tutto il suo patrimonio

ed estranei lo spoglino del frutto delle sue fatiche.

12 Nessuno sia misericordioso con lui

e nessuno abbia pietà dei suoi orfani.

13 La sua discendenza sia distrutta;

nella seconda generazione sia cancellato il loro nome!

14 L’iniquità dei suoi padri sia ricordata dall’Eterno,

e il peccato di sua madre non sia cancellato.

15 Siano quei peccati sempre davanti all’Eterno,

e faccia egli sparire dalla terra la sua memoria,

16 Infatti non si è ricordato di fare il bene,

ma ha perseguitato il misero, il povero,

e chi ha il cuore spezzato, per farlo morire.

17 Egli ha amato la maledizione,

e questa gli è venuta addosso;

non si è compiaciuto nella benedizione,

ed essa si tiene lontana da lui.

18 Si è avvolto di maledizione come se fosse la sua veste,

ed essa è penetrata come acqua, dentro di lui

e come olio nelle sue ossa.

19 Sia per lui come vestito che lo ricopre,

come cintura che lo lega per sempre!

20 Tale sia, da parte dell’Eterno, la ricompensa per i miei avversari

e per quelli che proferiscono del male contro l’anima mia.

21 Ma tu, o Eterno, o Signore, opera in mio favore,

per amor del tuo nome;

liberami, poiché la tua misericordia è buona.

22 Io sono misero e povero

e il mio cuore è piagato dentro di me.

23 Me ne vado come un’ombra che si allunga,

sono scacciato via come la locusta.

24 Le mie ginocchia vacillano per i digiuni

e il mio corpo è scarno e deperisce.

25 Sono diventato un obbrobrio per loro;

quando mi vedono, scuotono il capo.

26 Aiutami, o Eterno, mio Dio,

salvami per la tua grazia,

27 e sappiano che questo è opera della tua mano,

che sei tu, o Eterno, che l’hai fatto.

28 Essi malediranno, ma tu benedirai;

si innalzeranno e resteranno confusi,

ma il tuo servitore si rallegrerà.

29 I miei avversari saranno coperti d’infamia

e avvolti nella loro vergogna come in un mantello!

30 Io celebrerò grandemente l’Eterno con la mia bocca,

lo loderò in mezzo alla moltitudine;

31 poiché egli sta alla destra del povero

per salvarlo da quelli che lo condannano a morte.