Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Abŝalom.

1 Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj,

Multaj leviĝis kontraŭ mi!

2 Multaj diradas pri mia animo:

Ne ekzistas por li savo de Dio.Sela.

3 Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi,

Mia honoro kaj levanto de mia kapo.

4 Per mia voĉo mi vokas al la Eternulo,

Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto.Sela.

5 Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas,

Kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas.

6 Mi ne timas miriadojn da kontraŭuloj,

Kiuj estas ĉirkaŭ mi.

7 Leviĝu, ho Eternulo, savu min, mia Dio;

Ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn,

La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.

8 Ĉe la Eternulo estas la savo;

Super Via popolo estu Via beno.Sela.

1 Salmo di Davide, composto quando fuggiva da suo figlio Absalom.

O Eterno, quanto numerosi sono i miei nemici!

Molti sono quelli che insorgono contro di me,

2 molti quelli che dicono dell’anima mia:

"Non c’è salvezza per lui presso Dio!". [Pausa]

3 Ma tu, o Eterno, sei uno scudo attorno a me,

sei la mia gloria, colui che mi rialza il capo.

4 Con la mia voce io grido all’Eterno,

ed egli mi risponde dal suo monte santo. [Pausa]

5 Io mi sono coricato e ho dormito,

poi mi sono risvegliato, perché l’Eterno mi sostiene.

6 Io non temo le miriadi di popolo

che si sono accampate contro di me tutt’intorno.

7 Ergiti, o Eterno, salvami, Dio mio;

giacché tu hai percosso tutti i miei nemici sulla guancia,

hai rotto i denti degli empi.

8 All’Eterno appartiene la salvezza;

la tua benedizione riposi sul tuo popolo! [Pausa]