Al la ĥorestro. Psalmo de David. Kanto.

1 Vin oni fidas kaj gloras, ho Dio, en Cion;

Kaj al Vi oni plenumas promesojn.

2 Al Vi, kiu aŭskultas preĝon,

Venas ĉiu karno.

3 Krimaĵoj min premas;

Niajn pekojn Vi pardonos.

4 Feliĉa estas tiu, kiun Vi elektas kaj alproksimigas al Vi,

Ke li loĝu en Viaj kortoj.

Ni satiĝu per la bonaĵoj de Via domo,

De Via sankta templo.

5 Per timindaĵoj Vi respondas al ni en justeco,

Ho Dio de nia savo,

Espero de ĉiuj finoj de la tero kaj de malproksimaj maroj,

6 Vi, kiu fortigas montojn per Sia forto,

Kiu estas zonita per potenco,

7 Kiu kvietigas la bruadon de maroj, la bruadon de iliaj ondoj,

Kaj la tumulton de popoloj.

8 Kaj ektimos pro Viaj mirakloj la loĝantoj de la limoj;

La lokojn de la sunleviĝo kaj sunsubiro Vi ĝojigas.

9 Vi memoras pri la tero,

Kaj Vi donas al ĝi akvon, kaj Vi forte ĝin riĉigas;

La torento de Dio estas plena de akvo;

Vi pretigas ĝian panon, ĉar tiel Vi ĝin aranĝis.

10 Vi donas trinkon al ĝiaj sulkoj,

Vi ebenigas ĝiajn bulojn;

Per pluvego Vi ĝin moligas,

Vi benas ĝiajn kreskaĵojn.

11 Vi kronas la jaron per Via bono;

Kaj la signoj de Viaj piedoj gutas per graso.

12 La stepoj de dezerto grasiĝas,

Kaj la montetoj zoniĝas per ĝojo.

13 La herbejoj kovriĝas per brutaroj,

Kaj la kampoj vestiĝas per greno;

Ili ĝojas kaj kantas.

1 Per il Maestro del coro. Salmo di Davide. Canto.

A te, o Dio, nel raccoglimento, sale la lode in Sion,

a te l’omaggio per le promesse che si compiono.

2 A te, che esaudisci la preghiera,

verrà ogni creatura.

3 Le iniquità mi hanno sopraffatto,

ma tu farai l’espiazione dei nostri peccati.

4 Beato colui che tu scegli e fai accostare a te

perché abiti nei tuoi cortili!

Noi saremo saziati dei beni della tua casa,

della santità del tuo tempio.

5 In modi tremendi tu ci rispondi nella tua giustizia,

o Dio della nostra salvezza,

speranza di tutte le estremità della terra

e dei mari lontani.

6 Con la sua potenza egli rende stabili i monti,

essendo cinto di forza.

7 Egli calma il fragore dei mari, il rumore dei loro flutti

e il tumulto dei popoli.

8 Perciò quelli che abitano alle estremità della terra temono

alla vista dei tuoi prodigi;

tu fai sgorgare canti di gioia dall’oriente all’occidente.

9 Tu visiti la terra e la irrighi,

tu l’arricchisci grandemente.

I ruscelli di Dio sono pieni d’acqua;

tu prepari agli uomini il grano, quando prepari così la terra;

10 tu irrighi abbondantemente i suoi solchi,

ne pareggi le zolle,

l’ammorbidisci con le piogge e ne benedici i germogli.

11 Tu coroni l’annata dei tuoi beni,

e dove passa il tuo carro stilla il grasso.

12 Esso stilla sui pascoli del deserto

e i colli sono cinti di gioia.

13 I pascoli si rivestono di greggi e le valli si coprono di frumento;

prorompono con grida di allegrezza e cantano.