LIBRO TRIA

(Psalmoj 73—89)

Psalmo de Asaf.

1 Jes, bona estas Dio por Izrael,

Por tiuj, kiuj havas puran koron.

2 Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj,

Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.

3 Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj,

Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.

4 Ĉar ili ne havas suferojn de morto,

Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.

5 Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj,

Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.

6 Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco,

Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.

7 Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj,

Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.

8 Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado;

Ili parolas de alte.

9 Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon,

Kaj ilia lango promenas sur la tero.

10 Tial tien ankaŭ iras Lia popolo,

Kaj ili akvon ĉerpas abunde.

11 Kaj ili diras: Kiel Dio scias?

Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?

12 Jen tiuj estas malvirtuloj,

Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!

13 Nur vane mi purigis mian koron

Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,

14 Kaj mi turmentiĝas ĉiutage

Kaj mi suferas punon ĉiumatene!

15 Se mi intencus paroli kiel ili,

Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.

16 Mi meditis, por kompreni ĉi tion;

Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,

17 Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio

Kaj ekkomprenis la finon de tio.

18 Vi starigas ilin sur glitiga loko;

Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.

19 Kiel momente ili ruiniĝis!

Pereis, malaperis de subita teruro!

20 Simile al sonĝo post la vekiĝo,

Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.

21 Kiam bolis mia koro

Kaj turmentiĝis mia internaĵo,

22 Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis;

Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.

23 Sed mi ĉiam estas apud Vi;

Vi tenas min je la dekstra mano.

24 Per Via konsilo Vi min kondukas,

Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.

25 Kiu estas por mi en la ĉielo?

Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.

26 Konsumiĝas mia karno kaj mia koro;

Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.

27 Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas;

Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.

28 Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio;

Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon,

Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.

1 Salmo di Asaf.

Certo, Dio è buono verso Israele,

verso quelli che sono puri di cuore.

2 Ma quasi inciamparono i miei piedi;

poco mancò che i miei passi non scivolassero.

3 Poiché invidiavo gli orgogliosi,

vedendo la prosperità dei malvagi.

4 Poiché per loro non vi sono dolori,

il loro corpo è sano e pingue.

5 Non sono tribolati come gli altri mortali,

né sono colpiti come gli altri uomini.

6 Perciò la superbia li cinge come una collana,

la violenza li avvolge come un manto.

7 I loro occhi gli escono dalle orbite per il grasso;

dal loro cuore traboccano pensieri malvagi.

8 Sbeffeggiano e tramano malvagiamente di opprimere;

parlano altezzosamente, con arroganza.

9 Alzano la loro bocca contro il cielo,

e la loro lingua percorre la terra.

10 Perciò il popolo si volge dalla loro parte,

beve abbondantemente alla loro sorgente

11 e dice: "Com’è possibile che Dio sappia ogni cosa,

che vi sia conoscenza nell’Altissimo?".

12 Ecco, costoro sono empi;

eppure, tranquilli sempre, essi accrescono i loro averi.

13 Invano dunque ho purificato il mio cuore

e ho lavato le mie mani nell’innocenza!

14 Poiché sono colpito ogni giorno

e la mia pena si rinnova ogni mattina.

15 Se avessi detto: "Parlerò come loro",

avrei tradito la generazione dei tuoi figli.

16 Ho voluto riflettere per comprendere questo,

ma la cosa mi è parsa molto ardua,

17 finché non sono entrato nel santuario di Dio,

e non ho considerato la fine di costoro.

18 Certo, tu li metti in luoghi sdrucciolevoli,

tu li fai cadere in rovina.

19 Come sono stati distrutti in un momento,

travolti e portati via in circostanze terribili!

20 Come avviene di un sogno quando uno si sveglia,

così tu, o Signore, quando ti desterai,

disprezzerai la loro vana apparenza.

21 Quando il mio cuore si inacerbiva

e io mi sentivo trafitto internamente,

22 ero insensato e senza intendimento;

io ero davanti a te come una bestia.

23 Ma pure, io resto sempre con te;

tu mi hai preso per la mano destra;

24 tu mi guiderai con il tuo consiglio,

e poi mi riceverai in gloria.

25 Chi ho io in cielo fuori di te?

E sulla terra non desidero che te.

26 La mia carne e il mio cuore possono venire meno,

ma Dio è la rocca del mio cuore e la mia parte in eterno.

27 Poiché, ecco, quelli che si allontanano da te periranno;

tu distruggi chiunque ti è infedele.

28 Ma quanto a me, il mio bene è stare vicino a Dio;

io ho fatto del Signore, dell’Eterno, il mio rifugio,

per raccontare, o Dio, tutte le opere tue.