Al la ĥorestro. Por ŝoŝanoj. Atesto de Asaf. Psalmo.

1 Ho Paŝtisto de Izrael, aŭskultu;

Vi, kiu kondukas Jozefon, kiel ŝafojn,

Vi, kiu sidas sur keruboj, aperu!

2 Antaŭ Efraim kaj Benjamen kaj Manase veku Vian forton,

Kaj venu, por savi nin.

3 Ho Dio, revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

4 Ho Eternulo, Dio Cebaot,

Ĝis kiam Vi kolere repuŝos la preĝon de Via popolo?

5 Vi manĝigis al ili panon larman,

Kaj Vi trinkigis al ili larmojn per granda mezuro.

6 Vi faris nin objekto de disputo por niaj najbaroj;

Kaj niaj malamikoj nin mokas.

7 Ho Dio Cebaot! revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

8 Vinberbranĉon el Egiptujo Vi elportis,

Vi forpelis popolojn kaj ĝin plantis;

9 Vi purigis lokon por ĝi;

Kaj ĝi profundigis siajn radikojn kaj plenigis la tutan landon;

10 Montojn kovris ĝia ombro,

Kaj ĝiaj branĉoj fariĝis kiel cedroj de Dio.

11 Ĝi etendis siajn branĉojn ĝis la maro

Kaj siajn branĉetojn ĝis la Rivero.

12 Kial Vi detruis ĝiajn barilojn,

Ke ĉiuj pasantoj ĝin ŝiras?

13 Subfosas ĝin arbara apro,

Kaj kampa besto ĝin mordas.

14 Ho Dio Cebaot, returniĝu;

Rigardu el la ĉielo kaj vidu, kaj rememoru tiun vinbertrunkon,

15 Kaj ŝirmu tion, kion plantis Via dekstra mano,

Kaj la kreskaĵidon, kiun Vi fortikigis por Vi.

16 Ĝi estas bruligita de fajro, krevinta;

De Via minaca vizaĝo ili pereis.

17 Via brako estu super la viro de Via dekstra mano,

Super la homido, kiun Vi fortikigis por Vi.

18 Kaj ni ne foriros de Vi;

Vivigu nin, kaj ni vokos Vian nomon.

19 Ho Eternulo, Dio Cebaot! revenigu nin, lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

1 Per il Maestro del coro. Sopra "I gigli della testimonianza". Salmo di Asaf.

Porgi orecchio, o Pastore d’Israele,

che guidi Giuseppe come un gregge;

o tu che siedi sopra i cherubini,

fa’ risplendere la tua gloria!

2 Davanti a Efraim, a Beniamino e a Manasse,

risveglia la tua potenza e vieni a salvarci!

3 O Dio, ristoraci,

fa’ risplendere il tuo volto e saremo salvati.

4 O Eterno, Dio degli eserciti,

fino a quando sarai tu irritato contro la preghiera del tuo popolo?

5 Tu li hai cibati con il pane di pianto,

e li hai abbeverati di lacrime in abbondanza.

6 Tu fai di noi un oggetto di contesa per i nostri vicini,

e i nostri nemici ridono di noi.

7 O Dio degli eserciti, ristoraci,

fa’ risplendere il tuo volto e saremo salvati.

8 Tu trasportasti dall’Egitto una vite;

cacciasti le nazioni e la piantasti;

9 sgombrasti il terreno davanti a lei,

essa mise radici e riempì la terra.

10 I monti furono coperti della sua ombra,

e i suoi tralci furono come cedri altissimi.

11 Stese i suoi rami fino al mare

e i suoi germogli sino al fiume.

12 Perché hai rotto le sue mura di cinta,

cosicché tutti i passanti la spogliano?

13 Il cinghiale del bosco la devasta

e le bestie della campagna ne fanno il loro pascolo.

14 O Dio degli eserciti, ritorna;

guarda dal cielo, vedi e visita questa vigna;

15 proteggi quello che la tua destra ha piantato,

e il germoglio che hai fatto crescere forte per te.

16 Essa è arsa dal fuoco, è recisa;

il popolo perisce alla minaccia del tuo volto.

17 Sia la tua mano sull’uomo della tua destra,

sul figlio dell’uomo che hai reso forte per te,

18 e noi non ci allontaneremo da te.

Facci rivivere, e noi invocheremo il tuo nome.

19 O Eterno, Dio degli eserciti, ristoraci,

fa’ risplendere il tuo volto e saremo salvati.