Al la ĥorestro. Por la gitito. Psalmo de la Koraĥidoj.

1 Kiel ĉarmaj estas Viaj loĝejoj, ho Eternulo Cebaot!

2 Mia animo deziras kaj sopiras al la kortoj de la Eternulo;

Mia koro kaj mia korpo sentas ravon pri la viva Dio.

3 Eĉ birdo trovas domon kaj hirundo neston por si,

En kiu ĝi tenas siajn idojn:

Viajn altarojn, ho Eternulo Cebaot, mia Reĝo kaj mia Dio.

4 Feliĉaj estas tiuj, kiuj loĝas en Via domo:

Ili laŭdas Vin konstante. Sela.

5 Feliĉaj estas la homoj, kies forto estas en Vi,

Kaj en kies koro estas Viaj vojoj;

6 Kiuj pasas tra la Valo de Ploro kaj faras tie fontojn,

Kaj la printempa pluvo ĝin kovras per benoj;

7 Ili iras de forto al forto,

Aperas antaŭ Dio sur Cion.

8 Ho Eternulo, Dio Cebaot, aŭdu mian preĝon;

Aŭskultu, ho Dio de Jakob! Sela.

9 Nia ŝildo, vidu, ho Dio,

Kaj rigardu la vizaĝon de Via sanktoleito.

10 Ĉar tago en Viaj kortoj estas pli bona, ol mil aliaj:

Mi preferas stari sur la sojlo de la domo de mia Dio,

Ol loĝi en tendoj de malvirto.

11 Ĉar Dio, la Eternulo, estas suno kaj ŝildo;

Favoron kaj honoron donas la Eternulo;

Li ne domaĝas bonon al tiuj, kiuj iras en virto.

12 Ho Eternulo Cebaot, bone estas al la homo, kiu Vin fidas.

1 Per il Maestro del coro. Sulla Ghittea. Salmo dei figli di Core.

Oh, quanto sono amabili le tue dimore,

o Eterno degli eserciti!

2 L’anima mia langue e viene meno, bramando i cortili dell’Eterno;

il mio cuore e la mia carne mandano grida di gioia al Dio vivente.

3 Anche il passero si trova una casa

e la rondine un nido dove posare i suoi piccini,

presso i tuoi altari, o Eterno degli eserciti,

Re mio, Dio mio!

4 Beati quelli che abitano nella tua casa

e ti lodano del continuo! [Pausa]

5 Beati quelli che trovano in te la loro forza,

che hanno il cuore alle vie del Santuario!

6 Quando attraversano la valle di Baca,

essi la trasformano in luogo di fonti;

e la pioggia d’autunno la ricopre di benedizioni.

7 Essi vanno di forza in forza

e compaiono infine davanti a Dio in Sion.

8 O Eterno, Dio degli eserciti, ascolta la mia preghiera;

porgi l’orecchio, o Dio di Giacobbe! [Pausa]

9 O Dio, scudo nostro, vedi e riguarda il volto del tuo unto!

10 Poiché un giorno nei tuoi cortili val meglio che mille altrove.

Io preferirei piuttosto starmene sulla soglia della casa del mio Dio,

che abitare nelle tende degli empi.

11 Perché l’Eterno Dio è sole e scudo;

l’Eterno concederà grazia e gloria.

Egli non rifiuterà alcun bene

a quelli che camminano nell’integrità.

12 O Eterno degli eserciti,

beato l’uomo che confida in te!