1 Mi amas, ke la Eternulo aŭdas mian voĉon

Kaj mian petegon,

2 Ke Li klinis Sian orelon al mi;

Kaj en miaj tagoj mi Lin vokos.

3 Ĉirkaŭis min la ondoj de la morto,

Kaj turmentoj de Ŝeol min trafis;

Suferon kaj ĉagrenon mi trovis.

4 Sed la nomon de la Eternulo mi vokis:

Ho Eternulo, savu mian animon.

5 Favorkora estas la Eternulo kaj justa,

Kaj nia Dio estas kompatema.

6 La Eternulo gardas la simplanimulojn;

Mi estis en mizero, kaj Li min savis.

7 Revenu, ho mia animo, al via trankvileco,

Ĉar la Eternulo faris al vi bonon.

8 Ĉar Vi savis mian animon de la morto,

Miajn okulojn de larmoj,

Miajn piedojn de falpuŝiĝo.

9 Mi irados antaŭ la Eternulo

En la lando de la vivo.

10 Kun kredo mi diris:

Mi estas tre afliktita.

11 Mi diris en mia konfuziĝo:

Ĉu homo mensogas.

12 Kion mi redonu al la Eternulo

Por ĉiuj Liaj bonfaroj al mi?

13 Mi levos la pokalon de savo,

Kaj mi vokos la nomon de la Eternulo.

14 Miajn promesojn al la Eternulo mi plenumos

Antaŭ Lia tuta popolo.

15 Grandvalora en la okuloj de la Eternulo

Estas la morto de Liaj fideluloj.

16 Ho Eternulo, mi ja estas Via sklavo,

Mi estas Via sklavo, filo de Via sklavino;

Vi disigis miajn ligilojn.

17 Al Vi mi oferdonos dankan oferon,

Kaj la nomon de la Eternulo mi vokos.

18 Miajn promesojn al la Eternulo mi plenumos

Antaŭ Lia tuta popolo,

19 En la kortoj de la domo de la Eternulo,

Interne de vi, ho Jerusalem.

1 Io amo l’Eterno perché egli ha udito

la mia voce e le mie suppliche.

2 Poiché egli ha inclinato verso di me il suo orecchio,

io lo invocherò per tutto il corso dei miei giorni.

3 I legami della morte mi avevano circondato,

le angosce del soggiorno dei morti mi avevano colto;

mi aveva raggiunto la disgrazia e il dolore.

4 Ma io invocai il nome dell’Eterno:

"O Eterno, libera l’anima mia!".

5 L’Eterno è pietoso e giusto

e il nostro Dio è misericordioso.

6 L’Eterno protegge i semplici;

io ero ridotto in misero stato ed egli mi ha salvato.

7 Ritorna, anima mia, al tuo riposo,

perché l’Eterno t’ha colmata di beni.

8 Poiché tu hai liberato l’anima mia dalla morte,

gli occhi miei dalle lacrime

e i miei piedi dalle cadute.

9 Io camminerò alla presenza dell’Eterno,

sulla terra dei viventi.

10 Io ho creduto, perciò parlerò.

Io ero grandemente afflitto.

11 Io dicevo nel mio smarrimento:

"Ogni uomo è bugiardo".

12 Che potrò ricambiare all’Eterno

per tutti i benefici che mi ha fatti?

13 Io prenderò il calice della salvezza

e invocherò il nome dell’Eterno.

14 Adempirò i miei voti all’Eterno

e lo farò in presenza di tutto il suo popolo.

15 Cosa di gran momento è agli occhi dell’Eterno

la morte dei suoi diletti.

16 Sì, o Eterno, io sono tuo servitore,

sono tuo servitore, figlio della tua serva;

tu hai sciolto i miei legami.

17 Io ti offrirò un sacrificio di lode

e invocherò il nome dell’Eterno.

18 Adempirò le mie promesse all’Eterno

e lo farò in presenza di tutto il suo popolo,

19 nei cortili della casa dell’Eterno,

in mezzo a te, o Gerusalemme.

Alleluia.