Kanto de suprenirado.

1 Kiam la Eternulo revenigis la forkaptitojn al Cion,

Tiam ni estis kiel sonĝantoj.

2 Tiam nia buŝo estis plena de gajeco,

Kaj nia lango plena de kantado;

Tiam oni diris inter la popoloj:

Ion grandan la Eternulo faris por ĉi tiuj.

3 Ion grandan la Eternulo faris por ni:

Ni ĝojas.

4 Revenigu, ho Eternulo, niajn forkaptitojn,

Kiel riveretojn en sudan landon.

5 Kiuj semas kun larmoj,

Tiuj rikoltos kun kanto.

6 Iras kaj ploras la portanto de semotaĵo;

Venos kun kanto la portanto de siaj garboj.

1 Canto dei pellegrinaggi.

Quando l’Eterno fece tornare i reduci di Sion,

ci pareva di sognare.

2 Allora la nostra bocca fu piena di sorrisi

e la nostra lingua di canti d’allegrezza.

Allora fu detto fra le nazioni:

"L’Eterno ha fatto cose grandi per loro".

3 L’Eterno ha fatto cose grandi per noi,

e noi siamo nella gioia.

4 O Eterno, fa’ tornare i nostri che sono in schiavitù,

come i ruscelli nella terra del Neghev.

5 Quelli che seminano con lacrime, mieteranno con canti di gioia.

6 Ben va piangendo colui che porta il seme da spargere,

ma tornerà con canti di gioia quando porterà i suoi covoni.