Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon,

Atentu mian petegon laŭ Via vereco,

Respondu al mi laŭ Via justeco.

2 Kaj ne eniru en juĝon kun Via sklavo,

Ĉar neniu vivanta povos praviĝi antaŭ Vi.

3 Ĉar malamiko persekutis mian animon,

Premis al la tero mian vivon;

Li metis min en mallumon, kiel delonge mortintojn.

4 Senfortiĝas en mi mia animo,

Konsumiĝas en mi mia koro.

5 Mi rememoras la tagojn antikvajn,

Mi meditas pri ĉiuj Viaj faroj,

Mi pensas pri la faritaĵoj de Viaj manoj.

6 Mi etendas al Vi miajn manojn;

Mia animo soifas Vin kiel seka tero. Sela.

7 Rapidu, aŭskultu min, ho Eternulo, mia spirito konsumiĝas;

Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon,

Ĉar mi similiĝus al la forirantaj en la tombon.

8 Aŭdigu al mi matene Vian bonecon,

Ĉar Vin mi fidas;

Montru al mi la vojon, kiun mi devas iri,

Ĉar al Vi mi levas mian animon.

9 Savu min de miaj malamikoj, ho Eternulo;

Al Vi mi rifuĝas.

10 Instruu al mi plenumi Vian volon, ĉar Vi estas mia Dio;

Via bona spirito gvidu min sur ebena tero.

11 Pro Via nomo, ho Eternulo, lasu min vivi;

Pro Via justeco eligu mian animon el mizero.

12 Kaj pro Via favorkoreco ekstermu miajn malamikojn

Kaj pereigu ĉiujn premantojn de mia animo,

Ĉar mi estas Via sklavo.

1 Salmo di Davide.

O Eterno, ascolta la mia preghiera,

porgi l’orecchio alle mie suppliche;

nella tua fedeltà e nella tua giustizia, rispondimi,

2 e non venire in giudizio con il tuo servitore,

perché nessun vivente sarà trovato giusto nel tuo cospetto.

3 Poiché il nemico perseguita l’anima mia;

egli calpesta al suolo la mia vita;

mi fa abitare in luoghi tenebrosi

come quelli che sono morti già da lungo tempo.

4 Il mio spirito è abbattuto in me,

il mio cuore è tutto smarrito dentro di me.

5 Ricordo i giorni antichi;

medito su tutto ciò che hai fatto;

io rifletto sull’opera delle tue mani.

6 Tendo le mie mani verso te;

l’anima mia è assetata di te come terra asciutta. [Pausa]

7 Affrettati a rispondermi, o Eterno;

il mio spirito viene meno;

non nascondermi il tuo volto,

che talora io non diventi

simile a quelli che scendono nella fossa.

8 Fammi sentire la mattina la tua bontà,

poiché in te confido;

fammi conoscere la via per la quale devo camminare,

poiché io elevo l’anima mia a te.

9 Liberami dai miei nemici, o Eterno;

io cerco rifugio presso di te.

10 Insegnami a fare la tua volontà,

poiché tu sei il mio Dio;

il tuo buono Spirito mi guidi in terra piana.

11 O Eterno, vivificami, per amore del tuo nome;

nella tua giustizia,

ritrai l’anima mia dalla tribolazione!

12 Nella tua bontà distruggi i miei nemici,

e fa’ perire tutti quelli che affliggono l’anima mia;

perché io sono tuo servitore.