Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Vin, ho Eternulo, mi fidas, ke mi neniam estu hontigita;

Per Via justeco savu min.

2 Klinu al mi Vian orelon, rapide savu min!

Estu por mi forta roko, fortika kastelo, por helpi min.

3 Ĉar Vi estas mia roko kaj mia kastelo;

Kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min.

4 Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi;

Ĉar Vi estas mia fortikaĵo.

5 En Vian manon mi transdonas mian spiriton;

Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero.

6 Mi malamas la adorantojn de vantaj idoloj,

Sed mi fidas la Eternulon.

7 Mi gajas kaj ĝojas pro Via favoro;

Ĉar Vi vidis min mizeron,

Vi eksciis la suferojn de mia animo,

8 Kaj Vi ne transdonis min en la manon de malamiko,

Vi starigis miajn piedojn sur vasta loko.

9 Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi suferas;

Malfortiĝis de malĝojo mia okulo, mia animo, kaj mia korpo.

10 Ĉar mia vivo konsumiĝis de malĝojo kaj miaj jaroj de ĝemado;

Mia forto malaperis per mia kulpo, kaj miaj ostoj malfortiĝis.

11 Per ĉiuj miaj malamikoj mi fariĝis granda hontindaĵo por miaj najbaroj

Kaj teruraĵo por miaj konatoj;

Kiuj vidas min sur la strato, tiuj forkuras de mi.

12 Oni forgesis pri mi en la koro, kiel pri mortinto;

Mi fariĝis kiel rompita vazo.

13 Ĉar mi aŭdas la insultojn de multaj;

Ĉirkaŭe estas minacoj;

Ili kune konspiras kontraŭ mi,

Ili intencas pereigi mian vivon.

14 Sed mi — mi fidas Vin, ho Eternulo;

Mi diras: Vi estas mia Dio.

15 En Via mano estas mia sorto;

Savu min de la mano de miaj malamikoj kaj persekutantoj.

16 Lumu per Via vizaĝo al Via sklavo,

Helpu min per Via boneco.

17 Ho Eternulo, ne hontigu min, ĉar mi vokis al Vi;

Hontigitaj estu la malpiuloj, ili silentiĝu por Ŝeol.

18 Mutiĝu la mensogaj buŝoj,

Kiuj parolas arogante kontraŭ piulo,

Kun fiero kaj malestimo.

19 Kiel granda estas Via boneco, kiun Vi konservis por tiuj, kiuj Vin timas,

Kaj kiun Vi faris antaŭ la homoj por tiuj, kiuj Vin fidas!

20 Vi kovras ilin per la kovro de Via vizaĝo kontraŭ homaj atencoj,

Vi kaŝas ilin en tendo kontraŭ malamikaj langoj.

21 Glorata estu la Eternulo,

Kiu aperigis al mi mirindan favoron en fortikigita urbo.

22 Kaj mi diris en mia konfuziĝo:

Mi estas forpuŝita for de Viaj okuloj;

Tamen Vi aŭskultis la voĉon de mia preĝo, kiam mi vokis al Vi.

23 Amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj;

La fidelulojn la Eternulo gardas,

Kaj Li repagas sufiĉege al tiuj, kiuj agas malhumile.

24 Estu kuraĝaj, kaj forta estu via koro,

Vi ĉiuj, kiuj esperas al la Eternulo!

1 Per il Maestro del coro. Salmo di Davide.

O Eterno, io mi sono confidato in te,

fa’ che io non sia mai confuso;

liberami per la tua giustizia.

2 Inclina a me il tuo orecchio;

affrettati a liberarmi;

sii per me una forte rocca,

una fortezza dove tu mi salvi.

3 Poiché tu sei la mia rocca e la mia fortezza;

per amore del tuo nome guidami e conducimi.

4 Tirami fuori dalla rete che mi hanno tesa di nascosto;

poiché tu sei il mio baluardo.

5 Io rimetto il mio spirito nelle tue mani;

tu mi hai riscattato, o Eterno, Dio di verità.

6 Detesto quelli che si affidano alle vanità ingannatrici

e, quanto a me, confido nell’Eterno.

7 Festeggerò e mi rallegrerò per la tua benevolenza;

poiché tu hai visto la mia afflizione,

hai conosciuto le angosce dell’anima mia,

8 e non mi hai dato in mano al nemico;

tu mi hai messo i piedi in luogo favorevole.

9 Abbi pietà di me, o Eterno, perché sono tribolato;

l’occhio mio, l’anima mia, le mie viscere sono rose dal cordoglio.

10 Poiché la mia vita viene meno dal dolore

e i miei anni per il sospirare;

la forza m’è venuta a mancare per la mia afflizione,

e le mie ossa si consumano.

11 A causa di tutti i miei nemici sono diventato un obbrobrio,

un grande obbrobrio ai miei vicini

e uno spavento ai miei conoscenti.

Quelli che mi vedono fuori fuggono lontano da me.

12 Io sono del tutto dimenticato come un morto;

sono simile a un vaso rotto.

13 Perché odo le calunnie di molti,

tutto m’incute spavento intorno a me,

mentre essi si consigliano a mio danno

e meditano di togliermi la vita.

14 Io confido in te, o Eterno;

io ho detto: "Tu sei il mio Dio".

15 I miei giorni sono in mano tua;

liberami dalla mano dei miei nemici e dai miei persecutori.

16 Fa’ risplendere il tuo volto sul tuo servitore;

salvami per la tua benevolenza.

17 O Eterno, fa’ che io non sia confuso, perché io t’invoco;

siano confusi gli empi,

siano ridotti al silenzio nel soggiorno dei morti.

18 Ammutoliscano le labbra bugiarde

che parlano con arroganza contro il giusto

con alterigia e con disprezzo.

19 Quant’è grande la bontà

che tu riservi a quelli che ti temono,

e di cui dai prova in presenza dei figli degli uomini,

verso quelli che si confidano in te!

20 Tu li nascondi all’ombra della tua presenza,

lontano dalle macchinazioni degli uomini;

tu li custodisci in una tenda,

al riparo dagli attacchi delle lingue.

21 Sia benedetto l’Eterno!

Poiché egli ha reso mirabile la sua benevolenza per me,

ponendomi come in una città fortificata.

22 Quanto a me, nel mio smarrimento, dicevo:

"Io sono respinto dalla tua presenza";

ma tu hai udita la voce delle mie suppliche,

quand’ho gridato a te.

23 Amate l’Eterno, voi tutti i suoi santi!

L’Eterno preserva i fedeli,

e rende ampia retribuzione a chi agisce con orgoglio.

24 Siate saldi e il vostro cuore si fortifichi,

o voi tutti che sperate nell’Eterno!