Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.

1 Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni,

Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.

2 Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis;

Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.

3 Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron,

Kaj ne ilia brako helpis ilin;

Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo,

Ĉar Vi ilin favoris.

4 Vi estas mia Reĝo, ho Dio;

Disponu helpon al Jakob.

5 Per Vi ni disbatos niajn malamikojn;

Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.

6 Ĉar ne mian pafarkon mi fidas,

Mia glavo min ne helpos.

7 Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj,

Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.

8 Dion ni gloros ĉiutage,

Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.

9 Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis,

Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.

10 Vi devigas nin forkuri de nia malamiko,

Ke niaj malamantoj nin prirabu;

11 Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn,

Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;

12 Vi vendis Vian popolon por nenio,

Kaj prenis por ili nenian prezon;

13 Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;

14 Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj,

Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.

15 Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi,

Kaj honto kovras mian vizaĝon,

16 Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto,

Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.

17 Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis,

Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.

18 Ne retiriĝis nia koro,

Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.

19 Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj

Kaj kovris nin per ombro de morto,

20 Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio

Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:

21 Ĉu Dio tion ne trovus?

Li ja scias la sekretojn de la koro.

22 Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage;

Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.

23 Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro?

Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.

24 Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon,

Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?

25 Nia animo estas ja ĵetita en la polvon;

Nia korpo kliniĝis al la tero.

26 Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.

1 Per il Maestro del coro. Dei figli di Core. Cantico.

O Dio, noi abbiamo udito con i nostri orecchi,

i nostri padri ci hanno raccontato

l’opera che hai compiuta ai loro giorni, nei tempi antichi.

2 Tu con la tua mano hai scacciato le nazioni

e hai stabilito i nostri padri;

hai distrutto dei popoli per fare posto a loro.

3 Poiché essi non conquistarono il paese con la loro spada,

né fu il loro braccio che li salvò,

ma la tua destra, il tuo braccio, la luce del tuo volto,

perché li gradivi.

4 Tu sei il mio re, o Dio,

ordina la salvezza di Giacobbe!

5 Con te noi abbatteremo i nostri nemici,

nel tuo nome annienteremo quelli che si alzano contro di noi.

6 Poiché non è nel mio arco che io confido,

e non è la mia spada che mi salverà;

7 ma sei tu che ci salvi dai nostri nemici

e rendi confusi quelli che ci odiano.

8 In Dio noi ci glorieremo ogni giorno,

e celebreremo il tuo nome in eterno. [Pausa]

9 Ma ora ci hai respinti e coperti di vergogna

e non esci più con i nostri eserciti.

10 Tu ci fai voltare le spalle davanti al nemico

e quelli che ci odiano ci depredano.

11 Ci hai dati via come pecore da macello,

ci hai dispersi fra le nazioni.

12 Tu vendi il tuo popolo per un nulla

e non ti sei tenuto alto nel fissarne il prezzo.

13 Tu ci fai oggetto d’obbrobrio per i nostri vicini,

di beffe e di scherno per quelli che ci stanno intorno.

14 Tu ci rendi la favola delle nazioni,

e i popoli scuotono il capo, quando si tratta di noi.

15 Il mio disonore mi sta sempre davanti,

la vergogna mi copre la faccia

16 a causa delle parole di chi m’insulta e mi oltraggia,

a causa del nemico e di quanti vogliono vendicarsi.

17 Tutto questo ci è avvenuto. Eppure non ti abbiamo dimenticato

e non siamo stati infedeli al tuo patto.

18 Il nostro cuore non si è rivolto indietro,

e i nostri passi non si sono sviati dal tuo sentiero,

19 ma tu ci hai fiaccati scacciandoci in dimore di sciacalli,

e hai steso su di noi l’ombra della morte.

20 Se avessimo dimenticato il nome del nostro Dio

e avessimo teso le mani verso un dio straniero,

21 Dio non l’avrebbe scoperto?

Poiché egli conosce i segreti del cuore.

22 Anzi è a causa tua che siamo ogni giorno messi a morte,

e reputati come pecore da macello.

23 Risvegliati! Perché dormi, o Signore?

Destati, non respingerci per sempre!

24 Perché nascondi il tuo volto

e dimentichi la nostra afflizione e la nostra oppressione?

25 Poiché l’anima nostra è abbattuta nella polvere;

il nostro corpo giace a terra.

26 Ergiti in nostro aiuto

e liberaci, per amore della tua bontà.