LIBRO UNUA

(Psalmoj 1—41)

1 Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ konsilo de malpiuloj,

Nek staras sur vojo de pekuloj,

Nek sidas en kunsido de blasfemantoj;

2 Sed li nur havas deziron por la leĝo de la Eternulo,

Kaj pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte.

3 Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj,

Donanta sian frukton en sia tempo,

Kaj kies folio ne velkas;

Kaj en ĉio, kion li faras, li sukcesos.

4 Ne tiel estas la malpiuloj;

Sed ili estas kiel grenventumaĵo, kiun disblovas la vento.

5 Tial ne staros fortike la malpiuloj ĉe la juĝo,

Nek la pekuloj en societo de piuloj.

6 Ĉar la Eternulo konas la vojon de piuloj;

Sed la vojo de malpiuloj pereos.

1 Beato l’uomo che non cammina secondo il consiglio degli empi,

che non si ferma nella via dei peccatori;

né si siede sul banco degli schernitori;

2 ma il cui diletto è nella legge dell’Eterno,

e su quella legge medita giorno e notte.

3 Egli sarà come un albero piantato presso a rivi d’acqua,

il quale dà il suo frutto nella sua stagione,

e la cui fronda non appassisce;

e tutto quello che fa, prospererà.

4 Non così gli empi;

anzi sono come pula che il vento porta via.

5 Perciò gli empi non reggeranno davanti al giudizio,

né i peccatori nell’assemblea dei giusti.

6 Poiché l’Eterno conosce la via dei giusti,

ma la via degli empi conduce alla rovina.