Kanto de suprenirado. De David.

1 Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi:

Ni iru en la domon de la Eternulo.

2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj,

Ho Jerusalem,

3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo,

En kiu ĉio kuniĝis.

4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo,

Laŭ la moro de Izrael,

Por glori la nomon de la Eternulo.

5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo,

Tronoj de la domo de David.

6 Deziru pacon al Jerusalem;

Bonan staton havu viaj amantoj.

7 Paco estu inter viaj muroj,

Bonstato en viaj palacoj.

8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru:

Paco estu al vi.

9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio,

Mi deziras al vi bonon.

1 Canto dei pellegrinaggi. Di Davide.

Io mi sono rallegrato quando mi hanno detto:

"Andiamo alla casa dell’Eterno".

2 I nostri passi si sono fermati

entro le tue porte, o Gerusalemme;

3 Gerusalemme, che sei costruita

come una città ben compatta,

4 dove salgono le tribù, le tribù dell’Eterno,

secondo il decreto imposto a Israele,

per celebrare il nome dell’Eterno.

5 Perché qua sono posti i troni per il giudizio,

i troni della casa di Davide.

6 Pregate per la pace di Gerusalemme!

Possano prosperare quelli che ti amano!

7 Pace sia entro i tuoi bastioni,

e tranquillità nei tuoi palazzi!

8 Per amore dei miei fratelli e dei miei amici,

io dirò adesso: "La pace sia in te!".

9 Per amore della casa dell’Eterno, del nostro Dio,

io cercherò il tuo bene.