Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam li forkuris de Saul en la kavernon.

1 Korfavoru min, ho Dio, korfavoru min;

Ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,

Kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas,

Ĝis pasos la mizeroj.

2 Mi vokas al Dio Plejalta,

Al Dio, kiu decidas pri mi.

3 Li sendu el la ĉielo kaj helpu min,

Li, kiu hontigas miajn persekutanton; Sela.

Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron.

4 Mia animo estas inter leonoj;

Mi kuŝas inter homidoj avidaj, kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj,

Kaj kies lango estas akra glavo.

5 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

6 Reton ili metis antaŭ miaj piedoj;

Ili premis mian animon;

Ili fosis antaŭ mi foson,

Sed ili mem falis en ĝin. Sela.

7 Fortika estas mia koro, ho Dio, fortika estas mia koro;

Mi kantos kaj gloros.

8 Vekiĝu, mia honoro, vekiĝu, psaltero kaj harpo;

Mi vekos la matenan ĉielruĝon.

9 Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj;

Mi prikantos Vin inter la gentoj.

10 Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco,

Kaj ĝis la nuboj estas Via vero.

11 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

1 Per il Maestro del coro. "Non distruggere". Inno di Davide, quando, perseguitato da Saul, fuggì nella caverna.

Abbi pietà di me, o Dio, abbi pietà di me,

perché l’anima mia cerca rifugio in te;

e all’ombra delle tue ali io mi rifugio,

finché sia passato il pericolo.

2 Io griderò a Dio, l’Altissimo,

a Dio che opera in mio favore.

3 Egli manderà dal cielo a salvarmi.

Mentre colui che anela a divorarmi mi oltraggia. [Pausa]

Dio manderà la sua grazia e la sua fedeltà.

4 L’anima mia è in mezzo a leoni;

dimoro tra gente che vomita fiamme,

in mezzo a uomini, i cui denti sono lance e frecce,

e la cui lingua è una spada affilata.

5 Innalzati, o Dio, al di sopra dei cieli,

risplenda la tua gloria su tutta la terra!

6 Essi avevano teso una rete sui miei passi;

l’anima mia era abbattuta;

avevano scavato una fossa davanti a me,

ma essi vi sono caduti dentro. [Pausa]

7 Il mio cuore è ben disposto,

o Dio, il mio cuore è ben disposto;

io canterò e salmeggerò.

8 Destati, o gloria mia, destatevi, saltèrio e cetra,

io voglio risvegliare l’alba.

9 Io ti celebrerò fra i popoli, o Signore,

a te salmeggerò fra le nazioni,

10 perché grande fino al cielo è la tua bontà,

e la tua fedeltà fino alle nuvole.

11 Innalzati, o Dio, al di sopra dei cieli,

risplenda su tutta la terra la tua gloria!