1 Gloru la Eternulon, voku Lian nomon;

Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.

2 Kantu al Li, muziku al Li;

Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.

3 Laŭdu Lian sanktan nomon;

Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.

4 Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco;

Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.

5 Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris,

Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;

6 Vi, semo de Abraham, Lia sklavo,

Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.

7 Li estas la Eternulo, nia Dio;

Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.

8 Li memoras eterne Sian interligon,

La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,

9 Kiun Li interkonsentis kun Abraham

Kaj ĵuris al Isaak.

10 Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon,

Por Izrael kiel eternan interligon,

11 Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan

Kiel vian parton heredan.

12 Kiam ili estis malgrandnombraj,

Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,

13 Kaj ili iradis de popolo al popolo,

El unu regno al alia gento,

14 Tiam Li al neniu permesis premi ilin,

Kaj Li punis pro ili reĝojn, dirante:

15 Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn,

Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.

16 Kaj Li sendis malsaton en la landon,

Rompis ĉion, kio portis panon.

17 Li sendis antaŭ ili homon:

Jozef estis vendita kiel sklavo.

18 Oni enpremis liajn piedojn en katenojn,

Fero ŝarĝis lian korpon,

19 Ĝis la tempo, kiam venis Lia vorto;

La parolo de la Eternulo lin elprovis.

20 Reĝo sendis kaj malligis lin,

Reganto super popoloj liberigis lin;

21 Li faris lin sinjoro super lia domo

Kaj reganto super lia tuta havo,

22 Ke li submetu al si liajn eminentulojn

Kaj saĝigu liajn maljunulojn.

23 Kaj Izrael venis en Egiptujon,

Kaj Jakob enmigris en la landon de Ĥam.

24 Kaj Li tre kreskigis Sian popolon,

Kaj faris ĝin pli forta ol ĝiaj malamikoj.

25 Li malĝustigis ilian koron,

Ke ili ekmalamis Lian popolon, ekruzis kontraŭ Liaj sklavoj.

26 Li sendis Moseon, Sian sklavon,

Kaj Aaronon, kiun Li elektis.

27 Ili faris inter ili Liajn pruvosignojn

Kaj miraklojn en la lando de Ĥam.

28 Li sendis mallumon kaj mallumigis;

Kaj ili ne atentis Liajn vortojn.

29 Li ŝanĝis ilian akvon en sangon,

Kaj senvivigis iliajn fiŝojn.

30 Ilia tero eksvarmigis ranojn,

En la ĉambroj de iliaj reĝoj.

31 Li diris, kaj venis fiinsektoj,

Pedikoj en ĉiuj iliaj regionoj.

32 Antataŭ pluvo Li donis al ili hajlon,

Flamantan fajron en ilia lando.

33 Li batis iliajn vinbertrunkojn kaj iliajn figarbojn,

Kaj rompis la arbojn en iliaj limoj.

34 Li diris, kaj venis akridoj kaj skaraboj sennombraj

35 Kaj formanĝis la tutan herbon en ilia lando

Kaj formanĝis la produktojn de ilia tero.

36 Kaj Li mortigis ĉiujn unuenaskitojn en ilia lando,

La komencaĵojn de ĉiuj iliaj fortoj.

37 Sed ilin Li elkondukis kun arĝento kaj oro,

Kaj en iliaj triboj estis neniu kadukulo.

38 Ĝojis Egiptujo, kiam ili eliris,

Ĉar atakis ĝin timo antaŭ ili.

39 Li etendis nubon, kiel kovron;

Kaj fajron, por ke ĝi lumu en la nokto.

40 Ili petis, kaj Li sendis koturnojn,

Kaj per pano ĉiela Li ilin satigis.

41 Li malfermis rokon,

Kaj ekfluis akvo kaj ekiris kiel rivero en la dezerto.

42 Ĉar Li memoris Sian sanktan vorton

Al Abraham, Sia sklavo.

43 Kaj Li elkondukis Sian popolon en ĝojo,

Siajn elektitojn kun kantado.

44 Kaj Li donis al ili la landojn de popoloj,

Kaj la laboron de gentoj ili heredis;

45 Por ke ili plenumu Liajn leĝojn

Kaj konservu Liajn instruojn.

Haleluja!

1 Celebrate l’Eterno, invocate il suo nome;

fate conoscere le sue gesta fra i popoli.

2 Cantate e salmeggiate a lui,

meditate su tutte le sue meraviglie.

3 Gloriatevi del suo santo nome;

gioisca il cuore di chi cerca l’Eterno!

4 Cercate l’Eterno e la sua forza,

cercate sempre il suo volto!

5 Ricordatevi dei prodigi che ha compiuto,

dei suoi miracoli e dei giudizi della sua bocca,

6 voi, figli di Abraamo, suo servitore,

discendenza di Giacobbe, suoi eletti!

7 Egli, l’Eterno, è il nostro Dio;

i suoi giudizi si esercitano su tutta la terra.

8 Egli si ricorda per sempre del suo patto,

della parola da lui data per mille generazioni,

9 del patto che fece con Abraamo,

del giuramento che fece a Isacco,

10 e che confermò a Giacobbe come uno statuto,

a Israele come un patto eterno,

11 dicendo: "Io ti darò il paese di Canaan

come vostra eredità".

12 Non erano allora che poca gente,

pochissimi e stranieri nel paese,

13 e andavano da una nazione all’altra,

da un regno a un altro popolo.

14 Egli non permise che alcuno li opprimesse;

anzi, per amor loro, castigò dei re,

15 dicendo: "Non toccate i miei unti,

e non fate alcun male ai miei profeti".

16 Poi chiamò la fame sul paese,

e fece mancare del tutto il pane che li sostentava.

17 Mandò davanti a loro un uomo.

Giuseppe fu venduto come schiavo.

18 I suoi piedi furono serrati nei ceppi,

fu messo in catene di ferro,

19 fino al tempo che avvenne quello che aveva detto.

La parola dell’Eterno, nella prova, lo affinò.

20 Allora il re lo fece slegare,

il dominatore di popoli lo liberò;

21 lo costituì signore della sua casa

e governatore di tutti i suoi beni

22 per legare i prìncipi a suo giudizio

e insegnare ai suoi anziani la sapienza.

23 Allora Israele venne in Egitto,

e Giacobbe soggiornò nel paese di Cam.

24 Dio fece moltiplicare grandemente il suo popolo

e lo rese più potente dei suoi avversari.

25 Poi mutò il loro cuore perché odiassero il suo popolo

e tramassero inganni contro i suoi servitori.

26 Egli mandò Mosè, suo servitore,

e Aaronne, che aveva eletto.

27 Essi compirono fra loro i miracoli da lui ordinati,

fecero dei prodigi nella terra di Cam.

28 Mandò le tenebre e fece oscurare l’aria,

eppure non osservarono le sue parole.

29 Cambiò le acque in sangue

e fece morire i loro pesci.

30 La terra brulicò di rane,

fin nelle camere dei loro re.

31 Egli parlò, e vennero mosche velenose

e zanzare in tutto il loro territorio.

32 Mandò loro grandine invece di pioggia,

fiamme di fuoco sul loro paese.

33 Percosse le loro vigne e i loro fichi

e fracassò gli alberi del loro territorio.

34 Egli parlò e vennero le locuste

e i bruchi innumerevoli,

35 che divorarono tutta l’erba del paese

e mangiarono il frutto della terra.

36 Poi percosse tutti i primogeniti del paese,

le primizie della loro forza.

37 Fece uscire gli Israeliti con argento e oro,

e, nelle sue tribù, nessuno vacillò.

38 L’Egitto si rallegrò della loro partenza,

poiché erano terrorizzati a causa loro.

39 Egli distese una nuvola per ripararli

e accese un fuoco per rischiararli di notte.

40 A loro richiesta fece venire delle quaglie

e li saziò con il pane del cielo.

41 Egli fendé la roccia e ne scaturirono acque:

esse scorrevano come un fiume nel deserto.

42 Poiché egli si ricordò della sua parola santa

e di Abraamo, suo servitore.

43 Trasse fuori il suo popolo con allegrezza,

i suoi eletti con grida di gioia.

44 Diede loro i paesi delle nazioni

ed essi presero possesso della fatica dei popoli,

45 perché osservassero i suoi statuti e ubbidissero alle sue leggi.

Alleluia.