Kanto de suprenirado. De David.

1 Se la Eternulo ne estus kun ni,

Diru nun Izrael,

2 Se la Eternulo ne estus kun ni,

Kiam homoj leviĝis kontraŭ ni:

3 Tiam ili englutus nin vivajn,

Kiam ekflamis kontraŭ ni ilia kolero;

4 Tiam dronigus nin akvo, torento kovrus nian animon;

5 Tiam kovrus nian animon pereiga akvo.

6 Benata estu la Eternulo,

Kiu ne fordonis nin kiel rabakiron al iliaj dentoj.

7 Nia animo liberiĝis, kiel birdo el la reto de kaptistoj;

La reto disŝiriĝis, kaj ni liberiĝis.

8 Nia helpo estas en la nomo de la Eternulo,

Kiu kreis la ĉielon kaj la teron.

1 Canto dei pellegrinaggi. Di Davide.

Se l’Eterno non fosse stato per noi,

lo dica pure ora Israele,

2 se l’Eterno non fosse stato per noi,

quando gli uomini si sollevarono contro di noi,

3 allora ci avrebbero inghiottiti vivi,

quando l’ira loro ardeva contro di noi;

4 allora le acque ci avrebbero sommerso,

il torrente sarebbe passato sull’anima nostra;

5 allora le acque tempestose sarebbero passate sull’anima nostra.

6 Benedetto sia l’Eterno

che non ci ha dato in preda ai loro denti!

7 L’anima nostra è scampata,

come un uccello dal laccio degli uccellatori;

il laccio è stato rotto e noi siamo scampati.

8 Il nostro aiuto è nel nome dell’Eterno,

che ha fatto il cielo e la terra.