1 Vin, ho Eternulo, mi fidas:

Mi neniam estu hontigita.

2 Per Via justeco savu min kaj liberigu min;

Klinu al mi Vian orelon, kaj helpu min.

3 Estu por mi fortika roko, kien mi povus ĉiam veni,

Kiun Vi destinis por mia savo;

Ĉar Vi estas mia roko kaj mia fortikaĵo.

4 Ho mia Dio, liberigu min el la mano de malbonulo,

El la mano de krimulo kaj premanto.

5 Ĉar Vi estas mia espero, ho mia Sinjoro;

La Eternulo estas mia fido de post mia juneco.

6 Vin mi fidis de la embrieco,

De la ventro de mia patrino Vi estas mia protektanto;

Vin mi ĉiam gloros.

7 Mirindaĵo mi estis por multaj;

Kaj Vi estas mia forta rifuĝejo.

8 Mia buŝo estas plena de glorado por Vi,

Ĉiutage de Via majesto.

9 Ne forpuŝu min en la tempo de maljuneco;

Kiam konsumiĝos miaj fortoj, tiam ne forlasu min.

10 Ĉar miaj malamikoj parolas pri mi,

Kaj tiuj, kiuj insidas kontraŭ mia animo, konsiliĝas inter si,

11 Dirante: Dio lin forlasis;

Persekutu kaj kaptu lin, ĉar neniu lin savos.

12 Ho Dio, ne malproksimiĝu de mi;

Ho mia Dio, rapidu, por helpi min.

13 Estu hontigitaj kaj malaperu la persekutantoj de mia animo;

De honto kaj malhonoro estu kovritaj tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.

14 Kaj mi ĉiam fidos

Kaj ĉiam pligrandigos Vian gloron.

15 Mia buŝo rakontos Vian justecon,

Ĉiutage Vian helpon,

Ĉar mi ne povus ĉion elkalkuli.

16 Mi gloros la fortojn de mia Sinjoro, la Eternulo;

Mi rakontos nur Vian justecon.

17 Ho Dio, Vi instruis min detempe de mia juneco;

Kaj ĝis nun mi predikas pri Viaj mirakloj.

18 Ankaŭ ĝis la maljuneco kaj grizeco ne forlasu min, ho Dio,

Ĝis mi rakontos pri Via brako al la estonta generacio,

Pri Via forto al ĉiuj venontoj.

19 Via justeco, ho Dio, estas tre alta;

En la grandaj faroj, kiujn Vi plenumis,

Ho Dio, kiu Vin egalas?

20 Vi vidigis al mi grandajn kaj kruelajn suferojn,

Sed Vi denove min vivigis,

Kaj el la abismoj de la tero Vi denove min eligis.

21 Vi pliigas mian grandecon

Kaj denove min konsolas.

22 Kaj mi gloros Vin per psaltero por Via fideleco, ho mia Dio;

Mi kantos al Vi per harpo,

Ho Sanktulo de Izrael!

23 Ĝojas miaj lipoj, kiam mi kantas al Vi;

Kaj mia animo, kiun Vi savis.

24 Kaj mia lango ĉiutage rakontas Vian justecon;

Ĉar hontigitaj kaj malhonoritaj estas tiuj, kiuj deziras al mi malbonon.

1 In te mi confido, o Eterno,

fa’ che io non sia mai confuso.

2 Per la tua giustizia, liberami, mettimi al sicuro!

Inchina a me il tuo orecchio, e salvami!

3 Sii per me una rocca in cui trovo scampo,

una fortezza dove io possa sempre rifugiarmi!

Tu hai ordinato che io sia salvato,

perché sei la mia rupe e la mia fortezza.

4 O mio Dio, liberami dalla mano dell’empio,

dalla mano del perverso e del violento!

5 Poiché tu sei la mia speranza, o Signore, o Eterno,

la mia fiducia fin dalla mia fanciullezza.

6 Tu sei stato il mio sostegno fin dal grembo materno,

sei tu che mi hai tratto dal seno di mia madre;

tu sei continuamente l’oggetto della mia lode.

7 Io sono per molti come un prodigio,

ma tu sei il mio rifugio sicuro.

8 Sia la mia bocca ripiena della tua lode,

e celebri ogni giorno la tua gloria!

9 Non respingermi nel tempo della vecchiaia,

non abbandonarmi quando le mie forze declinano.

10 Perché i miei nemici sparlano di me,

e quelli che spiano l’anima mia cospirano assieme,

11 dicendo: "Dio l’ha abbandonato;

inseguitelo e prendetelo, perché non c’è nessuno che lo liberi".

12 O Dio, non allontanarti da me,

mio Dio, affrettati a soccorrermi!

13 Siano confusi, siano annientati gli avversari dell’anima mia,

siano coperti di vergogna e disonore quelli che desiderano il mio male!

14 Ma io spererò sempre,

e a tutte le tue lodi ne aggiungerò delle altre.

15 La mia bocca racconterà ogni giorno

la tua giustizia e le tue liberazioni,

perché sono innumerevoli.

16 Io mi farò avanti per proclamare i prodigi del Signore, dell’Eterno,

ricorderò la tua giustizia, la tua soltanto.

17 O Dio, tu mi hai ammaestrato dalla mia infanzia,

e io, fino a oggi, ho annunciato le tue meraviglie.

18 E ora, giunto alla vecchiaia e alla canizie,

o Dio, non abbandonarmi,

finché non abbia fatto conoscere il tuo braccio

a questa generazione,

e la tua potenza a quelli che verranno.

19 Anche la tua giustizia, o Dio, è eccelsa;

tu hai fatto cose grandi;

o Dio, chi è simile a te?

20 Tu, che ci hai fatto vedere molte e gravi difficoltà,

ci darai di nuovo la vita

e ci farai risalire dagli abissi della terra;

21 tu accrescerai la mia grandezza

e tornerai a consolarmi.

22 Allora ti celebrerò con il saltèrio,

celebrerò la tua verità, o mio Dio!

A te salmeggerò con la cetra,

o Santo d’Israele!

23 Le mie labbra gioiranno, quando salmeggerò a te,

e l’anima mia pure, che tu hai riscattata.

24 Anche la mia lingua parlerà tutto il giorno della tua giustizia,

perché sono stati svergognati, sono stati confusi,

quelli che cercavano il mio male.