Instruo de Etan, la Ezraĥido.

1 La favorfarojn de la Eternulo mi kantos eterne;

De generacio al generacio mi sciigos Vian fidelecon per mia buŝo.

2 Ĉar mi diris: Por eterne estas fundamentita la boneco,

En la ĉielo estas fortikigita Via fideleco.

3 Mi faris interligon kun Mia elektito.

Mi ĵuris al David, Mia sklavo:

4 Por eterne Mi fortikigos vian semon,

Kaj Mi konstruis vian tronon por ĉiuj generacioj. Sela.

5 Kaj la ĉielo gloras Viajn miraklojn, ho Eternulo,

Kaj Vian fidelecon en la anaro de la sanktuloj.

6 Ĉar kiu en la ĉielo estas egala al la Eternulo?

Kiu estas simila al la Eternulo inter la potenculoj?

7 Dio estas potenca en la anaro de la sanktuloj,

Kaj timinda por ĉiuj, kiuj Lin ĉirkaŭas.

8 Ho Eternulo, Dio Cebaot,

Kiu estas potenca kiel Vi, ho Eternulo?

Kaj Via fideleco estas en ĉio, kio Vin ĉirkaŭas.

9 Vi regas la malkvietecon de la maro;

Kiam leviĝas ĝiaj ondoj, Vi ilin kvietigas.

10 Vi faligis Rahabon, kiel mortigiton;

Per Via forta brako Vi diskurigis Viajn malamikojn.

11 Al Vi apartenas la ĉielo, kaj ankaŭ al Vi apartenas la tero;

La universon, kaj ĉion, kio ĝin plenigas, Vi fondis.

12 La nordon kaj la sudon Vi kreis;

Tabor kaj Ĥermon prikantas Vian nomon.

13 Vi havas brakon kun forto;

Potenca estas Via mano, alta estas Via dekstra.

14 Virto kaj justeco estas la fundamento de Via trono;

Boneco kaj vero iras antaŭ Via vizaĝo.

15 Feliĉa estas la popolo, kiu konas trumpetadon;

Ho Eternulo, en la lumo de Via vizaĝo ili marŝas;

16 Pro Via nomo ili ĝojas la tutan tagon,

Kaj ili fieras pro Via justeco.

17 Ĉar Vi estas la beleco de ilia forto;

Kaj pro Via favoro altiĝas nia korno.

18 Ĉar de la Eternulo estas nia ŝildo,

Kaj de la Sanktulo de Izrael estas nia reĝo.

19 Tiam Vi parolis en vizio al Viaj fideluloj,

Kaj Vi diris: Mi sendis helpon al heroo,

Mi altigis elektiton el la popolo.

20 Mi trovis Davidon, Mian sklavon,

Per Mia sankta oleo Mi lin ŝmiris.

21 Mia mano lin subtenos,

Kaj Mia brako lin fortikigos.

22 Ne venkos lin malamiko,

Kaj malbonagulo lin ne premos.

23 Kaj Mi disbatos antaŭ lia vizaĝo liajn malamikojn,

Kaj liajn malamantojn Mi frapos.

24 Kaj Mia fideleco kaj Mia favoro estas kun li;

Kaj per Mia nomo altiĝos lia korno.

25 Kaj Mi etendos super la maron lian brakon

Kaj super la riverojn lian dekstran manon.

26 Li vokos Min: Vi estas mia patro,

Mia Dio, kaj la roko de mia savo.

27 Kaj Mi faros lin unuenaskito,

Ĉefo super la reĝoj de la tero.

28 Por ĉiam Mi konservos al li Mian favoron;

Kaj Mia interligo kun li estos fidela.

29 Kaj lian semon Mi faros eterna,

Kaj lian tronon longedaŭra kiel la ĉielo.

30 Se liaj filoj forlasos Mian instruon

Kaj ne iros laŭ Miaj leĝoj;

31 Se Miajn decidojn ili malplenumos

Kaj Miajn ordonojn ili ne observos:

32 Tiam Mi per bastono punos ilian pekon

Kaj per batoj ilian krimon;

33 Sed Mian favoron Mi ne forprenos de li,

Kaj Mian fidelecon Mi ne perfidos;

34 Mi ne malplenumos Mian interligon,

Kaj tion, kio eliris el Mia buŝo, Mi ne ŝanĝos.

35 Unu aferon Mi ĵuris per Mia sankteco:

Mi ne perfidos al David;

36 Lia semo estos eterna,

Kaj lia trono estos kiel la suno antaŭ Mi.

37 Kiel la luno, ĝi staros eterne,

Kaj kiel la atestulo en la ĉielo ĝi estos fidinda. Sela.

38 Sed nun Vi forpuŝis kaj malestimis,

Vi koleris Vian sanktoleiton.

39 Vi disigis la interligon kun Via sklavo,

Ĵetis sur la teron lian kronon.

40 Vi detruis ĉiujn liajn barilojn,

Ruinigis liajn fortikaĵojn.

41 Prirabas lin ĉiuj pasantoj;

Li fariĝis mokataĵo por siaj najbaroj.

42 Vi altigis la dekstran manon de liaj malamikoj,

Vi ĝojigis ĉiujn liajn kontraŭulojn.

43 Vi returnis la tranĉon de lia glavo,

Kaj ne subtenis lin en la milito.

44 Vi forigis lian brilon,

Kaj lian tronon Vi ĵetis sur la teron.

45 Vi mallongigis la tagojn de lia juneco,

Vi kovris lin per honto. Sela.

46 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi kaŝos Vin senĉese

Kaj Via kolerego brulos kiel fajro?

47 Ho, rememoru, kia estas la daŭro de mia vivo,

Por kia vantaĵo Vi kreis ĉiujn homidojn.

48 Kiu homo vivas kaj neniam vidos morton,

Savos sian animon de la mano de Ŝeol? Sela.

49 Kie estas Viaj antaŭaj favorfaroj, mia Sinjoro,

Pri kiuj Vi ĵuris al David per Via fideleco?

50 Rememoru, mia Sinjoro, la malhonoron de Viaj sklavoj,

Kiun mi portas en mia brusto de ĉiuj multaj popoloj,

51 Kaj per kiu malhonoras Viaj malamikoj, ho Eternulo,

Per kiu ili malhonoras la paŝosignojn de Via sanktoleito.

52 Glorata estu la Eternulo eterne.

Amen, kaj Amen!

1 Cantico di Etan l’Ezraita.

Io canterò per sempre la bontà dell’Eterno;

la mia bocca annuncerà la tua fedeltà d’età in età.

2 Poiché ho detto: "La tua bontà sussiste in eterno;

nei cieli è fondata la tua fedeltà".

3 "Io", dice l’Eterno, "ho fatto un patto con il mio eletto;

ho fatto questo giuramento a Davide, mio servitore:

4 Io stabilirò la tua discendenza in eterno

ed edificherò il tuo trono per ogni età". [Pausa]

5 Anche i cieli celebrano le tue meraviglie, o Eterno,

e la tua fedeltà nell’assemblea dei santi.

6 Poiché chi, nei cieli, è paragonabile all’Eterno?

Chi è simile all’Eterno tra i figli di Dio?

7 Dio è temuto nell’assemblea dei santi,

e tremendo tra tutti quelli che lo circondano.

8 O Eterno, Dio degli eserciti,

chi è potente come te, o Eterno?

La tua fedeltà ti circonda da ogni parte.

9 Tu domi l’orgoglio del mare;

quando le sue onde si innalzano, tu le plachi.

10 Tu hai infranto l’Egitto, ferendolo a morte;

con braccio potente hai disperso i tuoi nemici.

11 I cieli sono tuoi, tua pure è la terra;

tu hai fondato il mondo e tutto ciò che è in esso.

12 Hai creato il settentrione e il meridione;

il Tabor e l’Ermon mandano grida di gioia al tuo nome.

13 Tu hai un braccio potente;

la tua mano è forte, alta è la tua destra.

14 Giustizia e diritto sono la base del tuo trono,

bontà e verità vanno davanti al tuo cospetto.

15 Beato il popolo che conosce il grido di gioia;

esso cammina, o Eterno, alla luce del tuo volto;

16 festeggia tutto il giorno nel tuo nome

ed esulterà nella tua giustizia.

17 Perché tu sei la gloria della loro forza;

e con il tuo favore accresci la nostra potenza.

18 Poiché il nostro scudo appartiene all’Eterno,

e il nostro re al Santo d’Israele.

19 Tu parlasti già in visione al tuo diletto, e dicesti: "Ho prestato aiuto a un prode,

ho innalzato un eletto fra il popolo.

20 Ho trovato Davide, mio servitore,

l’ho unto con l’olio mio santo;

21 la mia mano sarà salda nel sostenerlo,

e il mio braccio lo fortificherà.

22 Il nemico non lo sorprenderà,

e il perverso non l’opprimerà.

23 Annienterò davanti a lui i suoi nemici

e sconfiggerò quelli che l’odiano.

24 La mia fedeltà e la mia bontà saranno con lui,

e nel mio nome la sua potenza sarà esaltata.

25 Stenderò la sua mano sul mare

e la sua destra sui fiumi.

26 Egli m’invocherà, dicendo: ‘Tu sei il mio Padre,

il mio Dio, e la rocca della mia salvezza’.

27 Inoltre, lo costituirò mio primogenito,

il più eccelso dei re della terra.

28 Gli conserverò la mia grazia per sempre,

il mio patto con lui rimarrà stabile.

29 Renderò eterna la sua discendenza,

e il suo trono simile ai giorni dei cieli.

30 Se i suoi figli abbandonano la mia legge

e non camminano secondo i miei ordini,

31 se violano i miei statuti e non osservano i miei comandamenti,

32 io punirò il loro peccato con la verga

e la loro colpa con percosse;

33 ma non gli ritirerò la mia grazia

e non verrò meno alla mia fedeltà.

34 Io non violerò il mio patto

e non muterò la mia promessa.

35 Una cosa ho giurato per la mia santità,

e non mentirò a Davide:

36 La sua discendenza durerà in eterno

e il suo trono sarà davanti a me come il sole,

37 sarà stabile per sempre come la luna;

e il testimone che è nei cieli è fedele. [Pausa]

38 Eppure ti sei adirato contro il tuo unto,

l’hai respinto e disprezzato.

39 Tu hai rinnegato il patto stretto con il tuo servitore,

hai profanato la sua corona gettandola a terra.

40 Tu hai rotto i suoi ripari,

hai ridotto in rovine le sue fortezze.

41 Tutti i passanti l’hanno saccheggiato,

è diventato lo scherno dei vicini.

42 Tu hai esaltato la destra dei suoi avversari,

hai rallegrato tutti i suoi nemici.

43 Tu hai smussato il filo della sua spada

e non l’hai sostenuto nella battaglia.

44 Tu hai fatto cessare il suo splendore

e hai gettato a terra il suo trono.

45 Tu hai abbreviato i giorni della sua giovinezza,

l’hai coperto di vergogna. [Pausa]

46 Fino a quando, o Eterno, ti nasconderai continuamente,

e l’ira tua arderà come un fuoco?

47 Ricòrdati quanto è fugace la mia vita,

e per quale vanità tu hai creato tutti i figli degli uomini!

48 Qual è l’uomo che viva senza vedere la morte?

che scampi l’anima sua dal potere del soggiorno dei morti? [Pausa]

49 Signore, dov’è la tua antica bontà

che giurasti a Davide nella tua fedeltà?

50 Ricorda, Signore, l’oltraggio fatto ai tuoi servi;

ricòrdati che io porto in cuore quello di tutti i grandi popoli,

51 l’oltraggio di cui ti hanno ricoperto i tuoi nemici, o Eterno,

l’oltraggio che hanno gettato sui passi del tuo unto.

52 Benedetto sia l’Eterno per sempre. Amen! Amen!