Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam Saul sendis, ke oni gardu la domon, por lin mortigi.

1 Savu min de miaj malamikoj, mia Dio;

Defendu min kontraŭ tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ mi.

2 Savu min de la krimuloj,

Kaj kontraŭ la sangaviduloj helpu min.

3 Ĉar jen ili embuskas kontraŭ mia animo,

Fortuloj kolektiĝas kontraŭ mi,

Ne por mia krimo kaj ne por mia peko, ho Eternulo.

4 Sen kulpo de mia flanko ili kunkuras kaj armiĝas;

Rapidu renkonte al mi, kaj rigardu.

5 Vi, ho Eternulo, Dio Cebaot, Dio de Izrael,

Vekiĝu, por punviziti ĉiujn popolojn;

Ne indulgu ĉiujn krimajn malbonfarantojn. Sela.

6 Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj,

Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.

7 Jen ili parolaĉas per siaj buŝoj;

Glavoj estas sur iliaj lipoj; ĉar kiu, ili diras, aŭdas?

8 Sed Vi, ho Eternulo, ridos pri ili;

Vi mokos ĉiujn popolojn.

9 Ho mia forto, al Vi mi min turnas;

Ĉar Dio estas mia rifuĝo.

10 Mia bona Dio rapidos al mi;

Dio vidigos al mi venĝon sur miaj malamikoj.

11 Ne mortigu ilin, por ke ne forgesu mia popolo;

Disbatu ilin per Via forto kaj faligu ilin,

Ho Sinjoro, nia ŝildo.

12 La parolo de iliaj lipoj estas peko de iliaj buŝoj;

Ili kaptiĝu per sia malhumileco,

Ĉar ili parolas nur pri ĵurrompo kaj mensogo.

13 Ekstermu ilin en kolerego, ekstermu, ke ili ne plu ekzistu;

Kaj ili eksciu, ke Dio regas ĉe Jakob,

Ĝis la limoj de la mondo. Sela.

14 Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj,

Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.

15 Ili vagas pro manĝo,

Kaj sen satiĝo pasigas la nokton.

16 Sed mi kantos Vian forton,

Kaj matene mi gloros Vian bonecon;

Ĉar Vi estis por mi defendo kaj rifuĝo

En la tago de mia malfeliĉo.

17 Ho mia forto, al Vi mi kantos;

Ĉar Dio estas mia defendo, la Dio de mia favoro.

1 Per il Maestro del coro. "Non distruggere". Inno di Davide, quando Saul mandò a sorvegliargli la casa per ucciderlo.

Liberami dai miei nemici, o mio Dio;

ponimi in luogo alto, al sicuro dai miei aggressori.

2 Liberami da quanti compiono il male

e salvami dagli uomini sanguinari.

3 Perché, ecco, essi pongono agguati all’anima mia;

uomini potenti si radunano contro di me,

senza che in me vi sia misfatto né peccato, o Eterno!

4 Senza che in me vi sia colpa, essi corrono e si preparano.

Destati, vieni a me, e vedi!

5 Tu, o Eterno, che sei il Dio degli eserciti, il Dio d’Israele,

alzati a giudicare tutte le genti!

Non fare grazia ad alcuno dei perfidi malfattori! [Pausa]

6 Ogni sera ritornano e urlano come cani

e vanno attorno per la città.

7 Ecco, vomitano ingiurie dalla loro bocca;

hanno delle spade sulle labbra.

"Tanto", dicono, "chi ci ascolta?".

8 Ma tu, o Eterno, ti riderai di loro;

ti farai beffe di tutte le genti.

9 O mia forza, a te io riguarderò,

perché tu, o Dio, sei il mio alto rifugio.

10 Il mio Dio mi verrà incontro con la sua bontà,

Dio mi farà vedere sui miei nemici quel che desidero.

11 Non ucciderli, che talora il mio popolo non dimentichi;

falli andare, per la tua potenza, vagando e abbattili,

o Signore, nostro scudo.

12 Ogni parola delle loro labbra è un peccato della loro bocca;

siano dunque presi nel laccio della loro superbia,

per le maledizioni e le menzogne che proferiscono.

13 Distruggili nel tuo furore, distruggili e non siano più;

e si conoscerà, fino alle estremità della terra,

che Dio signoreggia su Giacobbe. [Pausa]

14 Ritornano la sera, ringhiano come cani

e vanno attorno per la città.

15 Vanno vagando per trovare da mangiare,

e, se non trovano da saziarsi, passano la notte latrando.

16 Ma io canterò la tua potenza,

e al mattino loderò ad alta voce la tua bontà,

perché tu sei stato per me una fortezza,

un rifugio nel giorno dell’avversità.

17 O mia forza, a te salmeggerò,

perché Dio è il mio alto rifugio, il Dio benigno per me.