1 Dio de venĝo, ho Eternulo,

Dio de venĝo, aperu!

2 Leviĝu, Juĝanto de la tero;

Redonu la meritaĵon al la fieruloj.

3 Kiel longe la malvirtuloj, ho Eternulo,

Kiel longe la malvirtuloj triumfos?

4 Ili estas malhumilaj, parolas arogantaĵon;

Fanfaronas ĉiuj malbonaguloj.

5 Vian popolon, ho Eternulo, ili premas,

Kaj Vian heredon ili turmentas.

6 Vidvinon kaj fremdulon ili mortigas,

Kaj orfojn ili buĉas.

7 Kaj ili diras: La Eternulo ne vidas,

Kaj la Dio de Jakob ne scias.

8 Komprenu, senprudentuloj en la popolo;

Kaj vi, malsaĝuloj, kiam vi saĝiĝos?

9 Ĉu ne aŭdas Tiu, kiu aranĝis orelon?

Ĉu ne vidas Tiu, kiu kreis okulon?

10 Ĉu ne punas la ĝustiganto de la popoloj,

Kiu instruas al homo scion?

11 La Eternulo scias la pensojn de homo,

Ke ili estas vantaj.

12 Bone estas al la homo, kiun Vi, ho Eternulo, ĝustigas,

Kaj al kiu Vi instruas Vian leĝon,

13 Por trankviligi lin en la malbonaj tagoj,

Ĝis estos pretigita la foso por la malvirtulo.

14 Ĉar la Eternulo ne forpuŝos Sian popolon,

Kaj Sian heredon Li ne forlasos.

15 Ĉar juĝo revenos al vero,

Kaj ĝin sekvos ĉiuj virtkoruloj.

16 Kiu helpas min kontraŭ malbonuloj?

Kiu staras apud mi kontraŭ malbonaguloj?

17 Se la Eternulo ne estus mia helpanto,

Mia animo preskaŭ kuŝus jam silenta.

18 Kiam mi diris, ke mia piedo ŝanceliĝas,

Via boneco, ho Eternulo, min subtenis.

19 Kiam mi havas interne multe da maltrankvilaj pensoj,

Viaj konsoloj karesas mian animon.

20 Ĉu aliĝos al Vi trono de maljusteco,

Kiu aranĝas maljustaĵon en la nomo de la leĝo?

21 Ili sin armas kontraŭ la animo de virtulo,

Kaj sangon senkulpan ili akuzas.

22 Sed la Eternulo estos mia rifuĝejo;

Kaj mia Dio estos la roko de mia ŝirmo.

23 Kaj Li redonos al ili por iliaj malbonagoj,

Kaj por ilia malboneco Li ilin ekstermos;

Ilin ekstermos la Eternulo, nia Dio.

1 Dio delle vendette, o Eterno,

Dio delle vendette, rivelati nel tuo fulgore!

2 Ergiti, o giudice della terra,

rendi ai superbi quanto si meritano!

3 Fino a quando gli empi, o Eterno,

fino a quando gli empi trionferanno?

4 Fanno discorsi arroganti,

tutti i malfattori si vantano.

5 Schiacciano il tuo popolo, o Eterno,

e opprimono la tua eredità.

6 Uccidono la vedova e lo straniero,

ammazzano gli orfani

7 e dicono: "L’Eterno non vede,

il Dio di Giacobbe non se ne cura".

8 Abbiate intendimento, o insensati!

E voi, stolti, quando sarete saggi?

9 Chi ha formato l’orecchio forse non sente?

Chi ha fatto l’occhio forse non vede?

10 Colui che corregge le nazioni non le punirà,

lui che impartisce all’uomo la conoscenza?

11 L’Eterno conosce i pensieri dell’uomo,

sa che sono vanità.

12 Beato l’uomo che tu correggi, o Eterno,

e ammaestri con la tua legge

13 per dargli sollievo nei giorni dell’avversità,

finché la fossa sia scavata per l’empio.

14 Poiché l’Eterno non respingerà il suo popolo

e non abbandonerà la sua eredità.

15 Il giudizio sarà di nuovo fondato sulla giustizia,

e tutti i retti di cuore lo seguiranno.

16 Chi sorgerà per me contro i malvagi?

Chi sarà al mio fianco contro i malfattori?

17 Se l’Eterno non fosse stato il mio aiuto,

a quest’ora l’anima mia abiterebbe il luogo del silenzio.

18 Quand’ho detto: "Il mio piede vacilla",

la tua bontà, o Eterno, mi ha sostenuto.

19 Quando ero turbato da grandi preoccupazioni,

le tue consolazioni hanno confortato l’anima mia.

20 Il trono dell’ingiustizia ti avrà forse per complice?

esso, che trama oppressioni in nome della legge?

21 Essi si lanciano assieme contro l’anima del giusto

e condannano il sangue innocente.

22 Ma l’Eterno è il mio riparo,

e il mio Dio è la rocca in cui mi rifugio.

23 Egli farà ricadere su di essi la loro iniquità

e li distruggerà per la loro malizia;

l’Eterno, il nostro Dio, li distruggerà.