Al la ĥorestro. Por ario: Matenkrepuska Cervino. Psalmo de David.

1 Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min,

Kaj estas malproksima de mia savo, de miaj plendaj paroloj?

2 Mia Dio, mi vokas en la tago, kaj Vi ne respondas;

En la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon.

3 Sed Vi estas sankta,

Ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael.

4 Vin fidis niaj patroj;

Ili fidis, kaj Vi ilin helpis.

5 Al Vi ili kriadis kaj estis savataj;

Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti.

6 Sed mi estas vermo kaj ne homo;

Mokata de la homoj, malestimata de la popolo.

7 Ĉiuj, kiuj min vidas, insultas min,

Malfermegas la buŝon, balancas la kapon, dirante:

8 Li apogis sin al la Eternulo: Tiu helpu lin;

Tiu savu lin, se Li amas lin.

9 Vi eltiris ja min el la ventro,

Vi zorgis pri mi sur la brusto de mia patrino.

10 Al Vi mi estis ĵetita de post la momento de mia naskiĝo;

De la ventro de mia patrino Vi estas mia Dio.

11 Ne malproksimiĝu de mi,

Ĉar malfeliĉo estas proksima, kaj helpanton mi ne havas.

12 Ĉirkaŭis min multaj bovoj,

Fortaj bovoj Baŝanaj stariĝis ĉirkaŭ mi.

13 Ili malfermegis kontraŭ mi siajn buŝojn,

Kiel leono ŝiranta kaj krieganta.

14 Kiel akvo mi disverŝiĝis,

Kaj disiĝis ĉiuj miaj ostoj;

Mia koro fariĝis kiel vakso,

Fandiĝis en mia interno.

15 Mia forto elsekiĝis kiel peco da poto;

Mia lango algluiĝis al mia palato;

Kaj Vi metas min en tomban polvon.

16 Ĉar ĉirkaŭis min hundoj;

Amaso da malbonuloj staras ĉirkaŭ mi;

Ili mordas miajn manojn kaj piedojn.

17 Mi povas kalkuli ĉiujn miajn ostojn;

Ili rigardas kaj konstante rigardas.

18 Ili dividas miajn vestojn inter si,

Pri mia tuniko ili lotas.

19 Sed Vi, ho Eternulo, ne malproksimiĝu;

Mia forto, rapidu, por helpi min.

20 Savu de la glavo mian animon,

Mian solan savu de la hundo.

21 Savu min de buŝo de leono,

Kaj helpu min kontraŭ kornoj de bubaloj.

22 Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj;

En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.

23 Respektantoj de la Eternulo, gloru Lin;

Tuta semo de Jakob, honoru Lin;

Tuta semo de Izrael, estimegu Lin.

24 Ĉar Li ne malŝatis kaj ne malestimis la suferojn de premato,

Kaj ne kaŝis antaŭ li Sian vizaĝon;

Sed aŭskultis lin, kiam tiu kriis al Li.

25 Vin mi gloros en granda komunumo;

Mi plenumos miajn promesojn antaŭ Liaj respektantoj.

26 La humiluloj manĝu kaj satiĝu,

Gloru la Eternulon Liaj serĉantoj;

Via koro vivu eterne.

27 Rememoros kaj revenos al la Eternulo ĉiuj finoj de la mondo;

Kaj kliniĝos antaŭ Vi ĉiuj popolaj familioj.

28 Ĉar al la Eternulo apartenas la reĝado;

Li reĝas super la popoloj.

29 Manĝos kaj kliniĝos ĉiuj grasuloj de la tero;

Antaŭ Li genufleksos ĉiuj forirantaj al la tombo

Kaj nepovantaj konservi sian animon viva.

30 Naskotaro Lin servos;

Oni predikos pri mia Sinjoro al la estonta generacio.

31 Al naskota popolo oni venos kaj predikos

Pri Lia justeco kaj pri Liaj faroj.

1 Per il Maestro del coro. Su "Cerva dell’aurora". Salmo di Davide.

Dio mio, Dio mio, perché mi hai abbandonato?

Perché te ne stai lontano, senza soccorrermi,

senza dare ascolto alle parole del mio gemito?

2 Dio mio, io grido di giorno, ma tu non rispondi;

di notte ancora, senza alcuna posa.

3 Eppure tu sei il Santo,

che siedi circondato dalle lodi d’Israele.

4 I nostri padri confidarono in te;

confidarono e tu li liberasti.

5 Gridarono a te, e furono salvati;

confidarono in te, e non furono delusi.

6 Ma io sono un verme e non un uomo;

l’infamia degli uomini e il disprezzato dal popolo.

7 Chiunque mi vede si fa beffe di me;

allunga il labbro, scuote il capo, dicendo:

8 "Egli si affida all’Eterno; lo liberi dunque;

lo salvi, poiché lo gradisce!".

9 Sì, tu mi hai tratto dal grembo materno;

mi hai fatto riposare fiducioso sul seno di mia madre.

10 A te fui affidato fin dalla mia nascita,

tu sei il mio Dio fin dal seno di mia madre.

11 Non t’allontanare da me, perché l’angoscia è vicina,

e non c’è nessuno che m’aiuti.

12 Grandi tori mi hanno circondato;

potenti tori di Basan mi hanno attorniato;

13 aprono la loro gola contro di me,

come un leone rapace e ruggente.

14 Io sono come acqua che si sparge,

e tutte le mie ossa si sconnettono;

il mio cuore è come la cera,

si strugge in mezzo alle mie viscere.

15 Il mio vigore si inaridisce come terra cotta,

e la lingua mi si attacca al palato;

tu mi hai posto nella polvere della morte.

16 Poiché cani mi hanno circondato;

una folla di malfattori mi ha attorniato;

mi hanno forato le mani e i piedi.

17 Posso contare tutte le mie ossa.

Essi mi guardano e mi osservano;

18 spartiscono fra loro le mie vesti

e tirano a sorte la mia tunica.

19 Tu dunque, o Eterno, non allontanarti,

tu che sei la mia forza, affrettati a soccorrermi.

20 Libera l’anima mia dalla spada,

l’unica mia, dalla zampa del cane;

21 salvami dalla gola del leone.

Tu mi risponderai liberandomi dalle corna dei bufali.

22 Io annuncerò il tuo nome ai miei fratelli,

ti loderò in mezzo all’assemblea.

23 O voi che temete l’Eterno, lodatelo!

Glorificatelo voi tutti, discendenti di Giacobbe,

e voi tutti, stirpe d’Israele, abbiate timore di lui!

24 Poiché non ha disprezzato né sdegnato l’afflizione del sofferente,

non gli ha nascosto il suo volto;

ma quando ha gridato a lui, egli l’ha esaudito.

25 Tu sei l’argomento della mia lode nella grande assemblea;

io adempirò i miei voti in presenza di quelli che ti temono.

26 Gli umili mangeranno e saranno saziati;

quelli che cercano l’Eterno lo loderanno;

il loro cuore vivrà in eterno.

27 Tutte le estremità della terra si ricorderanno dell’Eterno

e si convertiranno a lui;

e tutte le famiglie delle nazioni adoreranno alla tua presenza.

28 Poiché all’Eterno appartiene il regno,

ed egli signoreggia sulle nazioni.

29 Tutti i potenti della terra mangeranno e adoreranno;

tutti quelli che scendono nella polvere

e non possono mantenersi in vita s’inginocchieranno davanti a lui.

30 La discendenza lo servirà;

si parlerà del Signore alla generazione futura.

31 Essi verranno e proclameranno la sua giustizia,

e al popolo che nascerà diranno come egli ha operato.