1 זינג, דו עקרה, װאָס האָט נישט געבאָרן,
ברעך אױס אין געזאַנג און שרײַ אױס,
דו װאָס האָסט נישט געװײטאָקט;
װאָרעם מער זײַנען די קינדער פֿון דער װיסטער,
װי די קינדער פֿון דער באַמאַנטער, זאָגט ה׳.
2 ברײט אױס דעם אָרט פֿון דײַן געצעלט,
און די אומהאַנגען פֿון דײַנע װױנונגען זאָל מען אױסשטרעקן;
נישט שפּאָר, מאַך לאַנג דײַנע שטריק,
און דײַנע פֿלעקלעך באַפֿעסטיק.