1 אין דעם יאָר װאָס תַּרתָּן איז געקומען קײן אַשדוֹד, װען סַרגון דער מלך פֿון אשור האָט אים געשיקט, און ער האָט מלחמה געהאַלטן מיט אַשדוֹד, און האָט זי באַצװוּנגען; 2 אין יענער צײַט האָט ה׳ גערעדט דורך ישַעיָהו דעם זון פֿון אָמוצן, אַזױ צו זאָגן: גײ, און זאָלסט אָפּבינדן דאָס זאַק פֿון דײַנע לענדן, און דײַן שוך זאָלסטו אַראָפּציִען פֿון דײַן פֿוס. האָט ער אַזױ געטאָן: אַרומגעגאַנגען נאַקעט און באָרװעס.

3 און ה׳ האָט געזאָגט: אַזױ װי מײַן קנעכט ישַעיָהו איז אַרומגעגאַנגען נאַקעט און באָרװעס דרײַ יאָר, פֿאַר אַ סימן און אַ צײכן אױף מִצרַיִם און אױף כּוּש, 4 אַזױ װעט דער מלך פֿון אשור אַװעקפֿירן די געפֿאַנגענע פֿון מִצרַיִם, און די פֿאַרטריבענע פֿון כּוּש, יונגע און אַלטע, נאַקעט און באָרװעס, מיט אָפּגעדעקטן הינטער-לײַב, צו דער שאַנד פֿון מִצרַיִם. 5 און זײ װעלן זײַן צעבראָכן און פֿאַרשעמט פֿון װעגן כּוּש, זײער אױסקוק, און פֿון װעגן מִצרַיִם, זײער באַרעמונג. 6 און דער באַװױנער פֿון דאָזיקן ברעגלאַנד װעט זאָגן אין יענעם טאָג: זע, אַזױ איז געװאָרן פֿון אונדזער אױסקוק, װאָס מיר זײַנען אַהין געלאָפֿן נאָך הילף, ניצול צו װערן פֿון מלך פֿון אשור, און װי װעלן מיר אַנטרונען װערן?