1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; אַ מיזמור פֿון דָוִדן.
2 די הימלען דערצײלן דעם כּבֿוד פֿון אֵל,
און די װערק פֿון זײַנע הענט זאָגט דער הימלװעלב אָן.
3 אַ טאָג צו אַ טאָג רעדט אַ װאָרט,
און אַ נאַכט צו אַ נאַכט גיט צו װיסן,
4 נישטאָ אַ װאָרט און נישטאָ קײן געשעענישן,
װוּ זײער װידער-קֹול װערט נישט געהערט;
5 איבער דער גאַנצער ערד גײט אַרױס זײער קלאַנג,
און ביז עק װעלט זײערע רײד.
פֿאַר דער זון האָט ער געמאַכט אַ געצעלט אין זײ;
6 און ער גײט אַרױס װי אַ חתן פֿון זײַן קאַמער.
ער פֿרײט זיך װי אַ גיבור צו לױפֿן דעם װעג.
7 פֿון עק פֿון די הימלען איז זײַן אױסגאַנג,
און זײַן אַרומדרײ איז ביז זײערע עקן,
און נישטאָ קײן פֿאַרבאָרגנס פֿון זײַן היץ.
8 די תּורה פֿון ה׳ איז גאַנץ,
זי באַקערט די נשמה;
דער צײגנים פֿון ה׳ איז זיכער,
ער מאַכט קלוג דעם נאַרן.