1 פֿון דָוִדן.
ה׳ איז מײַן ליכט און מײַן הילף,
פֿאַר װעמען זאָל איך מורא האָבן?
ה׳ איז די פֿעסטונג פֿון מײַן לעבן,
פֿאַר װעמען זאָל איך אַנגסטן?
5 װאָרעם ער באַהאַלט מיך אין זײַן בײַדל,
אין דעם טאָג פֿון בײז,
ער פֿאַרבאָרגט מיך אין דער פֿאַרבאָרגעניש פֿון זײַן געצעלט,
אױף אַ פֿעלדז טוט ער מיך דערהײבן.