4 װאַש מיך אָפּ אין גאַנצן פֿון מײַן זינד,
און פֿון מײַן חטא טו מיך רײניקן.
5 װאָרעם איך װײס מײַנע פֿאַרברעכן,
און מײַן חטא איז מיר תּמיד אַנטקעגן.
6 צו דיר אַלײן האָב איך געזינדיקט,
און װאָס איז שלעכט אין דײַנע אױגן האָב איך געטאָן;
דערום ביסטו רעכטפֿאַרטיק אין דײַן רעדן,
ביסטו גערעכט אין דײַן משפּטן.
7 זע, אין זינד בין איך געבאָרן געװאָרן,
און אין חטא האָט מיך מײַנע מוטער פֿאַרשװענגערן.
8 אמת באַגערסטו דאָך אין די נירן,
טאָ לערן מיך חכמה װוּ עס איז פֿאַרהױלן.
9 זאָלסט מיך רײניקן מיט אֵזוֹבֿ-גראָז,
אַז איך זאָל רײן װערן,
זאָלסט מיך װאַשן,
ביז װײַסער פֿון שנײ זאָל איך װערן.