1 אַ מיזמור פֿון אָסָפֿן.
אלֹקים שטײט אין דער עדה פֿון אֵל,
אין דער מיטן פֿון די אלֹקים משפּט ער.
2 ביז װאַנען װעט איר משפּטן אומגערעכט,
און שױנען דעם פּנים פֿון די רשעים?
סֶלָה.
3 טוט רעכט דעם אָרעמאַן און דעם יתום,
דעם געדריקטן און דעם באַדערפֿטיקן מאַכט גערעכט.
4 מאַכט אַנטרינען דעם אָרעמאַן און דעם אבֿיון,
פֿון דער האַנט פֿון די רשעים זײַט מציל.
5 זײ װײסן נישט, און זײ פֿאַרשטײען נישט,
אין פֿינצטערניש גײען זײ אום;
אַלע גרונטפֿעסטן פֿון דער ערד פֿאַלן אום.
6 איך װאָלט געזאָגט, אלֹקים זײַט איר,
און זין פֿון דעם עליון זײַט איר אַלע.
7 אָבער אַזױ װי אַ מענטש װעט איר שטאַרבן,
און װי אײנער פֿון די האַרן װעט איר פֿאַלן.
8 שטײ אױף, אלֹקים, משפּט די ערד,
װאָרעם אַלע פֿעלקער זײַנען דײַן אַרב.