1 Ein Psalmlied. Von den Kindern Korahs. Dem Vorsänger. Auf der Machalat-Leannot. Eine Unterweisung Hemans, des Esrachiten. (088-2) o HERR, Gott meines Heils, ich schreie Tag und Nacht vor dir! 2 (088-3) Laß mein Gebet vor dich kommen, neige dein Ohr zu meinem Flehen; 3 (088-4) denn meine Seele ist der Leiden satt, und mein Lebenslauf neigt sich dem Totenreiche zu. 4 (088-5) Ich werde schon zu denen gerechnet, die ins Grab sinken, bin geworden wie ein kraftloser Mann. 5 (088-6) Ich liege unter den Toten, bin den Erschlagenen gleich, die im Grabe ruhen, deren du nicht mehr gedenkst und die von deiner Hand abgeschnitten sind. 6 (088-7) Du hast mich in die unterste Grube gelegt, in die Finsternis, in die Tiefe. 7 (088-8) Auf mir lastet dein Grimm, und du bedrängst mich mit allen deinen Wogen. (Pause.) 8 (088-9) Du hast alle meine Bekannten von mir entfernt, hast mich ihnen zum Abscheu gemacht; ich bin eingeschlossen und kann nicht heraus. 9 (088-10) Mein Auge ist verschmachtet vor Elend; ich habe dich, HERR, täglich angerufen, meine Hände nach dir ausgestreckt. 10 (088-11) Wirst du an den Toten Wunder tun, oder werden die Schatten auferstehen und dich preisen? (Pause.) 11 (088-12) Wird man im Grabe deine Gnade verkündigen, deine Wahrheit im Abgrund? 12 (088-13) Werden deine Wunder in der Finsternis bekanntgemacht, deine Gerechtigkeit im Lande der Vergessenheit? 13 (088-14) Und doch habe ich zu dir, HERR, geschrieen, und am Morgen kommt dir mein Gebet entgegen. 14 (088-15) Warum, HERR, verwirfst du denn meine Seele und verbirgst dein Angesicht vor mir? 15 (088-16) Von Jugend auf bin ich elend und siech, trage deine Schrecken und weiß mir keinen Rat. 16 (088-17) Deine Zorngerichte sind über mich ergangen, deine Schrecknisse haben mich gänzlich vernichtet. 17 (088-18) Sie umgaben mich wie Wasser den ganzen Tag, sie umringten mich allzumal. 18 (088-19) Du hast Freunde und Gefährten von mir getan; meine Bekannten sind Finsternis.
He waiata, he hīmene mā ngā tama a Koraha. Ki te tino kaiwhakatangi: Maharata Reanoto. He Makiri nā Hemana Eterahi.
1 E Ihowā, e te Atua o tōku whakaoranga,
he tangi tāku ki tōu aroaro i te ao, i te pō,
2 kia tae atu tāku īnoi ki tōu aroaro;
whakatītahatia mai tōu taringa ki tāku tangi.
3 Kua kī hoki tōku wairua i te pōuri,
ā, e whakatata ana tōku ora ki te rēinga.
4 Kua taua tahitia ahau me te hunga e heke ana ki te rua;
e rite ana ahau ki te tangata kāhore ōna āwhina!
5 I makā ki waenga i ngā tūpāpaku,
me he tangata i patua e takoto ana i te urupā,
kāhore nei e maharatia e koe i muri;
he mea momotu kē rātou nā tōu ringa.
6 Kua whakatakotoria ahau e koe ki te rua i raro riro,
ki te pōuri, ki ngā rire.
7 E pēhia ana ahau e tōu riri,
e pākia ana hoki e koe ki āu ngaru katoa. Hera
8 Kua whakamataratia atu e koe ōku hoa kia tawhiti i ahau;
kua meinga ahau e koe hei mea whakarihariha ki a rātou;
kua uakina mai ahau, ā, kāhore e puta ki waho;
9 kua hē tōku kanohi i te tangihanga.
E karanga ana ahau ki a koe, e Ihowā,
i ngā rā katoa, kua totoro hoki ōku ringa ki a koe.
10 Tērā rānei koe e mahi merekara ki ngā tūpāpaku?
E ara koia te hunga kua mate ki te whakamoemiti ki a koe? Hera
11 Ka kauwhautia rānei tōu aroha i roto i te urupā?
Tōu pono i roto i te ngaromanga?
12 E mātauria koia āu mea whakamīharo i roto i te pōuri,
tōu tika i te whenua o te warewaretanga?
13 Ko ahau ia kua karanga ki a koe, e Ihowā;
ā, i te ata ka tae atu tāku īnoi ki tōu aroaro.
14 He aha, e Ihowā, i pangā ai tōku wairua e koe?
He aha i huna ai tōu mata ki ahau?
15 Nō tōku tamarikitanga ake anō i pākia ai ahau,
i whakahemohemo ai; i ahau e pēhia ana e āu whakawehi,
ka pororaru noa iho.
16 I tika tōu riri nui mā runga i ahau;
kua haukotia ahau e āu mea whakawehi.
17 Ānō he wai rātou ki te karapoti i ahau i te rā roa nei;
hui tahi rātou ki te taiāwhio i ahau.
18 Kua wehea e koe kia tawhiti atu i ahau te hoa hei aroha mai,
me ōku hoa ki roto ki te pōuri.