1 Dem Vorsänger. Nach Jedutun. Ein Psalm Asaphs. (077-2) Ich rufe zu Gott und will schreien, zu Gott rufe ich, und er wolle auf mich hören! 2 (077-3) Zur Zeit meiner Not suchte ich den Herrn; meine Hand war des Nachts unablässig ausgestreckt, meine Seele wollte sich nicht trösten lassen. 3 (077-4) Dachte ich an Gott, so mußte ich seufzen, sann ich nach, so ward mein Geist bekümmert. (Pause.) 4 (077-5) Du hieltest meine Augenlider offen; ich warf mich hin und her und konnte nicht reden. 5 (077-6) Da gedachte ich der alten Zeit, der vorigen Jahre; 6 (077-7) ich erinnerte mich wieder an mein Saitenspiel, betete in meinem Herzen, und mein Geist fing an zu forschen: 7 (077-8) Wird denn der Herr auf ewig verstoßen und fortan nicht mehr gnädig sein? 8 (077-9) Ist’s denn ganz und gar aus mit seiner Gnade, und hat sein Reden für immer aufgehört? 9 (077-10) Hat denn Gott vergessen, gnädig zu sein, und im Zorn seine Barmherzigkeit verschlossen? (Pause.) 10 (077-11) Und ich sprach: Ich will das leiden, die Änderungen, welche die rechte Hand des Höchsten getroffen hat. 11 (077-12) Ich will rühmen die Taten des HERRN; denn ich gedenke deiner vorigen Wunder 12 (077-13) und besinne mich aller deiner Werke und ziehe deine großen Taten in Betracht: 13 (077-14) O Gott, dein Weg ist heilig! Wer ist ein so großer Gott wie du? 14 (077-15) Du bist der Gott, der Wunder tut; du hast deine Macht bewiesen an den Völkern! 15 (077-16) Du hast dein Volk erlöst mit deinem Arm, die Kinder Jakobs und Josephs. (Pause.) 16 (077-17) Als dich, o Gott, die Wasser sahen, als dich die Wasser sahen, da brausten sie und das Meer ward aufgeregt; 17 (077-18) die Wolken gossen Wasser, es donnerte in den Lüften, und deine Pfeile fuhren daher; 18 (077-19) deine Donnerstimme erschallte im Wirbelwind, die Blitze beleuchteten den Erdkreis, daß die Erde in Zittern und Beben geriet; 19 (077-20) dein Weg war im Meer und deine Bahn in großen Wassern, und deine Fußstapfen waren nicht zu erkennen; 20 (077-21) du führtest dein Volk wie eine Herde durch Mose und Aaron.
Ki te tino kaiwhakatangi, ki a Ierutunu. He hīmene nā Āhapa.
1 Ki te Atua tōku reo,
e karanga nei ahau, ki te Atua tōku reo,
ā, tērā e tahuri mai tōna taringa ki ahau.
2 I rapu ahau ki te Ariki i te rā o tōku pōuri;
mārō tonu tōku ringa i te pō, kīhai anō i pēpeke;
kīhai tōku wairua i pai kia whakamārietia.
3 E mahara ana ahau ki te Atua, ā, e pōuri ana;
kei te whakaaroaro, ā, ngaro iho tōku wairua. Hera
4 E puritia ana e koe ōku kanohi kia mataara tonu;
he pōuri ahau, tē āhei te kōrero.
5 Ka hoki ōku whakaaro ki ngā rā onamata,
ki ngā tau o tua iho.
6 E whakamahara ana ahau ki tāku waiata i te pō,
e kōrerorero ana ki tōku ngākau,
e rapurapu ana tōku wairua.
7 "Tērā rānei te Ariki e panga tonu ake ake,
ā, heoi anō rānei āna manakohanga mai?
8 Kua kāhore rānei tāna mahi tohu mō ake tonu atu?
Kua whati rānei tāna kupu ā ake ake?
9 Kua wareware rānei te Atua ki te atawhai?
Kua riri rānei ia, ā, tūtakina atu ana e ia tōna aroha?" Hera
10 Nā, ka mea ahau, "Ko tōku ngoikore tēnei:
otirā ka mahara ahau ki ngā tau o te ringa matau o te Runga Rawa."
11 Ka mahara ahau ki ngā mahi a Ihowā;
āe rā, ka mahara ahau ki āu mea whakamīharo o tua iho.
12 Ka whakaaro hoki ahau ki āu meatanga katoa,
ka pūrākau ki āu mahi.
13 E te Atua, kei te wāhi tapu tōu ara.
Ko wai te atua nui hei rite ki te Atua?
14 Ko koe te Atua e mahi nei i ngā mea whakamīharo;
kua whakapuakina e koe tōu kaha i waenganui o ngā iwi.
15 Hokona ana e tōu ringa tāu iwi,
ngā tama a Hākopa rāua ko Hōhepa. Hera
16 I kite ngā wai i a koe, e te Atua,
i kite ngā wai i a koe, mataku ana;
i oho anō ngā rire.
17 Ringihia ana he wai e ngā kapua,
puaki ana te haruru o ngā rangi;
rererere ana āu pere.
18 I roto i te āwhiowhio te haruru o tāu whatitiri;
mārama noa te ao i ngā uira;
wiri ana te whenua, oioi ana.
19 I te moana tōu ara,
i ngā wai nui tōu huarahi,
e kore anō e kitea ōu takahanga.
20 He mea ārahi e koe tāu iwi ānō he kāhui,
arā e te ringa o Mohi rāua ko Ārona.