1 Dem Vorsänger. Auf der achtsaitigen Harfe. Ein Psalm Davids. (012-2) Hilf, HERR; denn die Frommen sind dahin, die Treuen sind verschwunden unter den Menschenkindern! 2 (012-3) Falsch reden sie einer mit dem andern; sie geben glatte Worte, mit doppeltem Herzen reden sie. 3 (012-4) Der HERR wolle ausrotten alle glatten Lippen, die Zunge, welche großtuerisch redet; 4 (012-5) die da sagen: «Wir wollen mit unsern Zungen herrschen, unsere Lippen stehen uns bei! Wer wird uns meistern?» 5 (012-6) Weil denn die Elenden unterdrückt werden und die Armen seufzen, so will ich mich nun aufmachen, spricht der HERR; ich will ins Heil versetzen den, der sich darnach sehnt. 6 (012-7) Die Reden des HERRN sind reine Reden, in irdenem Tigel geläutertes Silber, siebenmal bewährt. 7 (012-8) Du, HERR, wollest sie bewahren, sie behüten vor diesem Geschlecht ewiglich! 8 (012-9) Es laufen überall Gottlose herum, wenn die Niederträchtigkeit sich der Menschenkinder bemächtigt.
Ki te tino kaiwhakatangi: Heminiti. He hīmene nā Rāwiri.
1 Whakaorangia, e Ihowā;
ka mutu hoki ngā tāngata tapu;
ka taweke atu te hunga pono i roto i ngā tama a te tangata.
2 E kōrero teka ana rātou tētahi ki tētahi;
he ngutu patipati, he ngākau rua ō rātou ina kōrero.
3 Ka hātepea e Ihowā ngā ngutu patipati katoa,
me te arero e kōrero whakapehapeha ana;
4 e mea nei, "Mā ō tātou arero tātou ka kake ai;
nō tātou anō ō tātou ngutu, ko wai hei ariki mō tātou?"
5 "Mō te tūkinotanga i te hunga iti, mō te auē a te hunga rawakore,
ka whakatika ahau āianei," e ai tā Ihowā,
"Ka whakanohoia ia e ahau ki te wāhi e ora ai ia
i ngā tāngata e whakatūpererū ana ki a ia."
6 He kupu parakore ngā kupu a Ihowā;
he hiriwa i whakakorea nei te para i roto i te oumu whenua,
he mea tuku whitu.
7 Ka tiakina rātou e koe, e Ihowā,
ka whakaorangia rātou i tēnei whakatupuranga ake tonu atu.
8 E hāereere noa ana ngā tāngata kino i tētahi taha, i tētahi taha,
i te mea e whakateiteitia ana te kino i roto i ngā tama a te tangata.