1 Dem Vorsänger. Ein Psalm Davids. (051-2) Als der Prophet Nathan zu ihm kam, weil er zu Batseba eingegangen war: (051-3) O Gott, sei mir gnädig nach deiner Güte, tilge meine Übertretungen nach deiner großen Barmherzigkeit! 2 (051-4) Wasche mich gründlich von meiner Schuld und reinige mich von meiner Sünde; 3 (051-5) denn ich erkenne meine Übertretungen, und meine Sünde ist immerdar vor mir. 4 (051-6) An dir allein habe ich gesündigt und getan, was in deinen Augen böse ist, auf daß du Recht behaltest mit deinem Spruch und dein Urteil unangefochten bleibe. 5 (051-7) Siehe, ich bin in Schuld geboren, und meine Mutter hat mich in Sünden empfangen; 6 (051-8) siehe, du verlangst Wahrheit im Innersten: so tue mir im Verborgenen Weisheit kund! 7 (051-9) Entsündige mich mit Ysop, so werde ich rein; wasche mich, so werde ich weißer als Schnee! 8 (051-10) Laß mich hören Freude und Wonne, daß die Gebeine frohlocken, die du zerschlagen hast. 9 (051-11) Verbirg dein Antlitz vor meinen Sünden und tilge alle meine Missetat! 10 (051-12) Schaffe mir, o Gott, ein reines Herz und gib mir von neuem einen gewissen Geist! 11 (051-13) Verwirf mich nicht von deinem Angesicht und nimm deinen heiligen Geist nicht von mir. 12 (051-14) Gib mir wieder die Freude an deinem Heil, und ein williger Geist unterstütze mich! 13 (051-15) Ich will die Abtrünnigen deine Wege lehren, daß sich die Sünder zu dir bekehren. 14 (051-16) Errette mich von den Blutschulden, o Gott, du Gott meines Heils, so wird meine Zunge deine Gerechtigkeit rühmen. 15 (051-17) Herr, tue meine Lippen auf, daß mein Mund dein Lob verkündige! 16 (051-18) Denn du begehrst kein Opfer, sonst wollte ich es dir geben; Brandopfer gefallen dir nicht. 17 (051-19) Die Gott wohlgefälligen Opfer sind ein zerbrochener Geist; ein zerbrochenes und zerschlagenes Herz wirst du, o Gott, nicht verachten. 18 (051-20) Tue wohl an Zion nach deiner Gnade, baue die Mauern Jerusalems! 19 (051-21) Dann werden dir gefallen die Opfer der Gerechtigkeit, die Brandopfer und Ganzopfer; dann kommen Farren auf deinen Altar!
Ki te tino kaiwhakatangi. He hīmene nā Rāwiri, i te taenga o Nātana poropiti ki a ia, mō tōna haerenga ki a Patehēpa.
1 Tohungia ahau, e te Atua,
kia rite ki tōu atawhai;
kia rite ki tōu aroha nui
te murunga o ōku hē.
2 Horoia rawatia tōku kino;
kia mā hoki tōku hara.
3 E whāki ana hoki ahau i āku mahi tutū;
kei tōku aroaro tonu tōku hara.
4 He hara ki a koe, ki a koe anake, tōku;
i meatia anō tēnei hē ki tōu aroaro;
kia tika ai koe i tāu kōrerotanga,
kia mā ai hoki ina whakawā.
5 Nā, i whakaahuatia ahau i roto i te kino,
i runga anō i te hara tōku whakahapūtanga ki roto ki tōku whaea.
6 Nā, ko tāu e matenui ai ko te pono i ngā wāhi o roto,
ā, ka whakaakona ōku wāhi ngaro e koe ki te whakaaro nui.
7 Purea ahau ki te hihopa, ā, ka mā ahau;
horoia ahau, ā, ka mā kē atu i te hukarere.
8 Meinga kia rongo ahau i te hari, i te koa,
ā, ka whakamanamana ngā iwi i whatia nei e koe.
9 Hunā tōu mata ki ōku hara;
ā, murua katoatia ōku kino.
10 Hangā, e te Atua, he ngākau mā ki roto ki ahau;
whakahoutia hoki ki roto ki ahau he wairua tika.
11 Kaua ahau e makā i tōu aroaro;
kaua hoki tōu Wairua Tapu e tangohia i ahau.
12 Whakahokia mai ki ahau te hari o tāu whakaoranga;
tautokona hoki ahau ki te wairua kakama.
13 Ko reira ahau whakaako ai i āu ara ki te hunga tutū;
ā, ka tahuri te hunga hara ki a koe.
14 Whakaorangia ahau i te hara toto, e te Atua,
e te Atua o tōku whakaoranga,
ā, ka waiatatia āu mahi tika e tōku arero.
15 Whakatuwheratia ōku ngutu, e te Ariki;
ā, ka puaki i tōku māngai te whakamoemiti ki a koe.
16 Kāhore nei hoki koe e aro ki te patunga tapu, pēnei kua hoatu e ahau.
Kāhore koe e āhuareka ki te tahunga tinana.
17 Ko ngā patunga tapu mā te Atua he wairua marū;
e kore koe e whakahāwea e te Atua,
ki te ngākau marū, ki te ngākau iro.
18 Kia pai koe ki te atawhai i Hiona;
hangā ngā taiepa o Hiruhārama.
19 Ko reira koe pai ai ki ngā patunga tapu o te tika,
ki ngā tahunga tinana, he mea whakaeke katoa;
ko reira rātou whakaeke ai i ngā pūru ki runga ki tōu āta.