1 אַ געזאַנג, אַ מיזמור פֿון דָוִדן.
2 פֿעסט איז מײַן האַרץ, אלֹקים,
איך װעל זינגען און שפּילן,
יאָ, מיט מײַן זעל.
3 דערװעק דיך, גיטאַר און האַרף;
לאָמיך אױפֿװעקן דעם באַגינען.
4 איך װעל דיך לױבן, ה׳, צװישן די פֿעלקער,
און דיך באַזינגען צװישן די אומות.
5 װאָרעם גרױס איבער די הימלען איז דײַן חֶסֶד,
און ביז די װאָלקן דײַן טרײַשאַפֿט.
6 דערהײב דיך איבער די הימלען, אלֹקים,
און איבער דער גאַנצער ערד זאָל זײַן דײַן כּבֿוד.
7 כּדי דײַנע באַליבטע זאָלן דערלײזט װערן,
העלף מיט דײַן רעכטער האַנט, און ענטפֿער מיר.
8 אלֹקים האָט גערעדט אין זײַן הײליקײט,
אַז איך װעל דערפֿרײט װערן;
איך װעל צעטײלן שכֶם,
און דעם טאָל סוכּוֹת װעל איך אױסמעסטן.
9 מײַן איז גִלעָד, מײַן איז מנַשֶה,
און אפֿרים איז דער קיװער פֿון מײַן קאָפּ;
יהוּדה איז מײַן צעפּטער.
10 מוֹאָבֿ איז מײַן װאַשטאָפּ,
אױף אֶדוֹם װאַרף איך מײַן שוך,
איבער פּלֶשֶת טו איך שאַלן.
11 װער ברענגט מיך צו דער באַפֿעסטיקטער שטאָט,
װער פֿירט מיך קײן אֶדוֹם?
12 פֿאַר װאָר, אלֹקים, האָסט אונדז פֿאַרלאָזט,
און גײסט נישט אַרױס, אלֹקים, מיט אונדזערע מחנות.
13 גיב אונדז הילף קעגן דעם פֿײַנט,
װאָרעם נישטיק איז די ישועה פֿון אַ מענטשן.
14 מיט אלֹקים װעלן מיר אױפֿטאָן גבֿורות,
און ער װעט צעטרעטן אונדזערע פֿײַנט.