1 אַ מיזמור פֿון דָוִדן.
גיט צו ה׳, איר מאַכטיקע,
גיט צו ה׳ כּבֿוד און שטאַרקײט,
2 גיט צו ה׳ דעם כּבֿוד פֿון זײַן נאָמען,
בוקט זיך צו ה׳ מיט הײליקן אָפּשײַ.
3 דער קֹול פֿון ה׳ איז אױף די װאַסערן,
דער אֵל פֿון פּראַכט טוט דונערן,
ה׳ – אױף װאַסערן גרױסע.
4 דער קֹול פֿון ה׳ איז מיט מאַכט,
דער קֹול פֿון ה׳ איז מיט שײנקײט,
5 דער קֹול פֿון ה׳ צעברעכט צעדערן,
און ה׳ צעברעכט די צעדערן פֿון לבֿנוֹן.
6 און ער מאַכט זײ שפּרינגען װי אַ קאַלב,
לבֿנוֹן און שִׂריוֹן, װי אַ יונג װיזלטיר.
7 דער קֹול פֿון ה׳ האַקט אױס פֿלאַמען פֿײַער.
8 דער קֹול פֿון ה׳ מאַכט ציטערן דעם מדבר,
ה׳ מאַכט ציטערן דעם מדבר פֿון קָדֵש.
9 דער קֹול פֿון ה׳ מאַכט הינדינס געבערן
און טוט װעלדער אַנטבלױזן;
און אין זײַן הֵיכל זאָגט איטלעכער: פּראַכטיק!
10 ה׳ האָט בײַם מבול געטראָנט,
און ה׳ טראָנט װי אַ מלך אױף אײביק.
11 ה׳ װעט זײַן פֿאָלק געבן שטאַרקײט,
ה׳ װעט בענטשן זײַן פֿאָלק מיט שלום.