תְּהִלִּים 3

1 אַ מיזמור פֿון דָוִדן, װען ער איז אַנטלאָפֿן פֿון זײַן זון אַבֿשָלומען.

2 ה׳, װי פֿיל זײַנען מײַנע פֿײַנט!

פֿיל די װאָס שטײען אָן אױף מיר!

3 פֿיל זאָגן אױף מײַן זעל:

נישטאָ פֿאַר אים קײן הילף בײַ אלֹקים. סֶלָה.

4 אָבער דו ה׳ ביסט אַ שילד פֿאַר מיר,

מײַן כּבֿוד און דער דערהײבער פֿון מײַן קאָפּ.

5 מיט מײַן קֹול טו איך רופֿן צו ה׳,

און ער ענטפֿערט מיר פֿון זײַן הײליקן באַרג. סֶלָה.

6 איך לײג זיך און שלאָף אײַן,

איך װאַך אױף, װײַל ה׳ לענט מיך אונטער.