4 איז מײַן האַרץ אין מיר הײס געװאָרן,
האָט אין מײַן געמיט זיך אַ פֿײַער צעברענט;
האָב איך גערעדט מיט מײַן צונג:
5 לאָז מיך װיסן, ה׳, מײַן סוף,
און די מאָס פֿון מײַנע טעג, װאָס זי איז,
לאָמיך װיסן װי פֿאַרגײיִק איך בין.
6 זע, װי אַ שפּאַן האָסטו געמאַכט מײַנע טעג,
און מײַן געדױער איז װי גאָרנישט קעגן דיר;
פֿאַר װאָר, אַ בלױזער הױך װאָס באַשטײט איז איטלעכער מענטש.
סֶלָה.