1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; אַל-תַּשחֵת; אַ מיזמור פֿון אָסָפֿן, אַ געזאַנג.
2 מיר לױבן דיך, אלֹקים, מיר לױבן,
און נאָנט איז דײַן נאָמען;
מע דערצײלט דײַנע װוּנדער.
3 אַז איך נעם אַ צײַט,
טו איך משפּטן מיט יושר.
4 מעגן זיך װאַקלען די ערד און אַלע אירע באַװױנער,
איך טו באַפֿעסטיקן אירע זײַלן.
סֶלָה.
5 איך זאָג צו די מוטװיליקע: איר זאָלט נישט מוטװיליקן,
און צו די רשעים: איר זאָלט נישט אױפֿהײבן דעם האָרן.
6 איר זאָלט נישט אױפֿהײבן אין דער הײך אײַער האָרן,
נישט רעדן מיט אַ פֿאַרשײַטן האַלדז.
7 װאָרעם נישט פֿון מזרח אָדער פֿון מערבֿ,
און נישט פֿון מדבר, קומט דערהײכונג.
8 נאָר אלֹקים איז דער ריכטער:
דעם דערנידערט ער, און דעם דערהײכט ער.
9 װאָרעם אַ כָּוס איז אין דער האַנט פֿון ה׳,
מיט װײַן װאָס שױמט, מיט מישגעטראַנק פֿול,
און ער גיסט אָן דערפֿון;
בלױז די הײװן דערפֿון זופּן-טרינקען
אַלע רשעים פֿון דער ערד.
10 אָבער איך װעל אײביק דערצײלן,
איך װעל זינגען צום אלוקי יעקבֿ.
11 און אַלע הערנער פֿון די רשעים װעל איך אָפּהאַקן;
דערהײכט װעלן װערן די הערנער פֿון די צדיקים.