Salmos 78

1 אַ באַטראַכטונג פֿון אָסָפֿן.

פֿאַרנעם, מײַן פֿאָלק, מײַן לערנונג,

נײַגט אײַער אױער צו די װערטער פֿון מײַן מױל.

2 איך װעל עפֿענען מיט אַ משל מײַן מױל,

איך װעל רעדן רעטענישן פֿון פֿאַרצײַטן.

3 װאָס מיר האָבן געהערט און מיר װײסן,

און אונדזערע עלטערן האָבן אונדז דערצײלט,

4 װעלן מיר נישט פֿאַרהױלן פֿון זײערע קינדער;

דערצײלנדיק דעם שפּעטערדיקן דור

די לױבן פֿון ה׳ און זײַן שטאַרקײט,

און זײַנע װוּנדער װאָס ער האָט געטאָן.

5 װאָרעם ער האָט אױפֿגעשטעלט אַ צײגנים אין יעקבֿ,

און אַ תּורה געמאַכט אין יִשׂרָאֵל,

װאָס ער האָט באַפֿױלן אונדזערע עלטערן,

זײ צו מאַכן װיסן זײערע קינדער;

6 כּדי װיסן זאָל דער שפּעטערדיקער דור,

די קינדער װאָס װעלן געבאָרן װערן;

זײ זאָלן אױפֿשטײן און דערצײלן זײערע קינדער.

7 און זײ זאָלן לײגן אױף אלֹקים זײער בטחון,

און נישט פֿאַרגעסן די אױפֿטוען פֿון אֵל,

און זײַנע געבאָט זאָלן זײ היטן;

8 און זײ זאָלן נישט זײַן װי זײערע עלטערן,

אַ דור אָפּגעקערט און װידערשפּעניק,

אַ דור װאָס האָט נישט געפֿעסטיקט זײַן האַרץ,

און נישט געטרײַ געװען איז זײַן גײַסט צו אֵל.

9 די קינדער פֿון אפֿרים, באַװאָפֿנטע בױגן-שיסער,

האָבן זיך אומגעקערט אין טאָג פֿון מלחמה.

10 זײ האָבן נישט געהיט דעם ברית פֿון אלֹקים,

און אין זײַן תּורה נישט געװאָלט גײן.

11 און זײ האָבן פֿאַרגעסן זײַנע טוּונגען,

און זײַנע װוּנדער װאָס ער האָט זײ באַװיזן.

12 אַנטקעגן פֿאַר זײערע עלטערן האָט ער געטאָן װוּנדער,

אין לאַנד מִצרַיִם, אין פֿעלד פֿון צוֹעַן.

13 ער האָט געשפּאָלטן דעם ים, און זײ אַריבערגעפֿירט,

און אױפֿגעשטעלט די װאַסערן װי אַ סטױג.

14 און ער האָט זײ געפֿירט מיט אַ װאָלקן בײַ טאָג,

און די גאַנצע נאַכט מיט אַ פֿײַערדיקן ליכט.

15 ער האָט געשפּאָלטן פֿעלדזן אין מדבר,

און זײ אָנגעטרונקען זאַט װי פֿון תּהומען.

16 און ער האָט אַרױסגעצױגן פֿלוסן פֿון פֿעלדז,

און געמאַכט נידערן װאַסער װי שטראָמען.

17 אָבער זײ האָבן נאָך װײַטער געזינדיקט צו אים,

צו װידערשפּעניקן דעם עליון אױבערשטער אין דער װיסטע.

18 און זײ האָבן געפּרוּװט אֵל אין זײער האַרצן,

צו פֿאַרלאַנגען עסן פֿאַר זײער געלוסט.

19 און זײ האָבן גערעדט קעגן אלֹקים,

געזאָגט: קען אֵל גרײטן אַ טיש אין דער מדבר?

20 יאָ, ער האָט געשלאָגן דעם פֿעלדז, און װאַסער איז געפֿלאָסן,

און טײַכן האָבן געפֿלײצט,

װעט ער אױך קענען ברױט געבן?

צי װעט ער אָנברײטן פֿלײש פֿאַר זײַן פֿאָלק?

21 דערום האָט ה׳ געהערט, און איז אין כּעס געװאָרן,

און אַ פֿײַער האָט זיך אָנגעצונדן אין יעקבֿ,

און פֿאַר װאָר, אַ צאָרן איז אױפֿגעגאַנגען אין יִשׂרָאֵל;

22 װײַל זײ האָבן נישט געגלױבט אין אלֹקים,

און זיך נישט פֿאַרזיכערט אױף זײַן הילף.

23 און ער האָט באַפֿױלן די װאָלקנס פֿון אױבן,

און די טירן פֿון הימל געעפֿנט.

24 און ער האָט געמאַכט רעגענען אױף זײ מַן צום עסן,

און הימל-תּבֿואה זײ געגעבן.

25 ברױט פֿון מלאָכים האָט איטלעכער געגעסן,

שפּײַז צו זאַט האָט ער זײ אַראָפּגעשיקט.

26 ער האָט געמאַכט ציִען דעם מזרח-װינט אין הימל,

און געטריבן מיט זײַן שטאַרקײט דעם דָרום-װינט.

27 און ער האָט געמאַכט רעגענען אױף זײ פֿלײש װי שטױב,

און װי זאַמד פֿון די ימען פֿױגלען געפֿליגלטע.

28 און ער האָט עס געלאָזט פֿאַלן אין מיטן פֿון זײער לאַגער,

רונד אַרום זײערע װױנונגען.

29 און זײ האָבן געגעסן, און זײַנען איבערזאַט געװאָרן,

און זײער תּאװה האָט ער זײ געבראַכט.

30 נאָך האָבן זײ זיך נישט געהאַט אָפּגעעקלט פֿון זײער תּאװה,

זײער שפּײַז איז נאָך געװען אין זײער מױל,

31 און דער צאָרן פֿון אלֹקים איז אױפֿגעגאַנגען קעגן זײ,

און ער האָט געהרגעט פֿון זײערע שטאַרקסטע,

און די יונגעלײַט פֿון יִשׂרָאֵל אַנידערגעלײגט.

32 בײַ אַלעם דעם האָבן זײ װידער געזינדיקט,

און נישט געגלױבט אין זײַנע װוּנדער.

33 און ער האָט פֿאַרלענדט װי אַ הױך זײערע טעג,

און זײערע יאָרן אין אַ בהלה.

34 אַז ער האָט זײ געהרגעט, פֿלעגן זײ אים זוכן,

און פֿלעגן זיך אומקערן, און פֿאָרשן אֵל.

35 און זײ האָבן זיך דערמאָנט אַז אלֹקים איז זײער פֿעלדז,

און אֵל עליון איז זײער אױסלײזער.

36 און זײ האָבן אים איבערגעבעטן מיט זײער מױל,

און מיט זײער צונג פֿלעגן זײ אים ליגן זאָגן.

37 אָבער זײער האַרץ איז נישט געװען פֿעסט מיט אים,

און זײ זײַנען נישט געטרײַ געװען אין זײַן ברית.

38 נאָר ער איז אַ דערבאַרעמער,

ער איז מכַפּר אױף זינד, און ברענגט נישט אום,

און ער האַלט אַ סך אָפּ זײַן כּעס,

און דערװעקט נישט זײַן גאַנצן גרימצאָרן.

39 און ער האָט זיך דערמאָנט אַז זײ זײַנען פֿלײש,

אַ הױך װאָס פֿאַרגײט, און קערט נישט אום.

40 װיפֿל מאָל האָבן זײ אים װידערשפּעניקט אין מדבר,

אים געקרענקט אין דער װיסטע!

41 און װידער האָבן זײ געפּרוּװט אֵל,

און דעם הײליקן פֿון יִשׂרָאֵל געערגערט.

42 זײ האָבן נישט געדאַכט אָן זײַן האַנט,

אָן דעם טאָג װאָס ער האָט זײ אױסגעלײזט פֿון פֿײַנט

43 װי ער האָט געמאַכט זײַנע צײכנס אין מִצרַיִם,

און זײַנע װוּנדער אין פֿעלד פֿון צוֹעַן;

44 און פֿאַרקערט אין בלוט זײערע טײַכן,

און זײערע פֿלוסן, זײ זאָלן נישט קענען טרינקען.

45 ער האָט אָנגעשיקט אױף זײ אַ שװאָרעם פֿליגן

װאָס האָט זײ אױפֿגעגעסן,

און די פֿראָש װאָס האָט זײ פֿאַרװיסט.

46 און ער האָט איבערגעגעבן צום גריל זײער געװעקס,

און זײער מי צום הײשעריק.

47 ער האָט געטײט מיט האָגל זײער װײַנשטאָק,

און זײערע װילדע פֿײַגנבײמער מיט פֿראָסט.

48 און ער האָט איבערגעענטפֿערט צום האָגל זײער פֿיך,

און זײערע סטאַדעס צו בליצן.

49 ער האָט אָנגעשיקט אױף זײ דעם בראַנד פֿון זײַן צאָרן,

כּעס און גרימצאָרן און לײַד,

אַן אָנשיקעניש פֿון בײזע שלוחים.

50 ער האָט געמאַכט אַ װעג פֿאַר זײַן צאָרן,

ער האָט נישט פֿאַרמיטן פֿון טױט זײער זעל,

און ער האָט איבערגעענטפֿערט זײער לעבן צו פּעסט.

51 און ער האָט געשלאָגן יעטװעדער בכוֹר אין מִצרַיִם,

די ערשטלינגען פֿון קראַפֿט, אין די געצעלטן פֿון חָם.

52 און ער האָט געמאַכט ציִען װי שאָף זײַן פֿאָלק,

און זײ געפֿירט װי אַ סטאַדע אין מדבר.

53 און ער האָט זײ באַלײט אין זיכערקײט, און זײ האָבן נישט געאַנגסט,

און זײערע פֿײַנט האָט צוגעדעקט דער ים.

54 און ער האָט זײ געבראַכט צו זײַן הײליקן געמאַרק,

צו דעם באַרג װאָס זײַן רעכטע האַנט האָט זיך געקױפֿט.

55 און ער האָט פֿאַרטריבן פֿון פֿאַר זײ פֿעלקער,

און זײ אױסגעװאָרפֿן מיט אַ מעסטשנור פֿאַר אַ נחלה;

און געמאַכט רוען אין זײערע געצעלטן

די שבֿטים פֿון יִשׂרָאֵל.

56 אָבער זײ האָבן געפּרוּװט און װידערשפּעניקט אלֹקים דעם עליון,

און זײַנע צײגנים האָבן זײ נישט געהיט.

57 און זײ האָבן זיך אָפּגעקערט און געפֿעלשט װי זײערע עלטערן,

זײ זײַנען פֿאַרקערט געװאָרן װי אַ פֿאַלשער בױגן.

58 און זײ האָבן אים דערצערנט מיט קִנְאָה מיט זײערע בָמות,

און מיט זײערע געצן אים דערבײזערט מיט קינאה.

59 האָט אלֹקים געהערט און איז אין כּעס געװאָרן,

און ער האָט זײער פֿאַראַכט יִשׂרָאֵל.

60 און ער האָט אַװעקגעװאָרפֿן דעם מישכּן פֿון שילוֹ,

דאָס געצעלט װאָס ער האָט געמאַכט רוען צװישן מענטשן.

61 און ער האָט געגעבן אין געפֿאַנגענשאַפֿט זײַן שטאַרקײט,

און זײַן פּראַכט אין דער האַנט פֿון פֿײַנט.

62 און ער האָט איבערגעענטפֿערט צום שװערד זײַן פֿאָלק,

און האָט אױף זײַן נחלה געצערנט.

63 זײערע בחורים האָט פֿאַרצערט אַ פֿײַער,

און זײערע יונגפֿרױען זײַנען געבליבן אָן אַ חתונה-ליד.

64 זײערע כּהנים זײַנען געפֿאַלן דורכן שװערד,

און זײערע אַלמנות פֿלעגן צו מאָל נישט באַװײנען.

65 אָבער אֲדֹנָי האָט אױפֿגעװאַכט װי אַ שלאָפֿעדיקער,

אַזױ װי אַ גיבור װאָס ניכטערט זיך אױס פֿון װײַן.

66 און ער האָט צוריקגעשלאָגן זײַנע פֿײַנט;

אַן אײביקע שאַנד האָט ער זײ געגעבן.

67 אָבער ער האָט פֿאַראַכט דאָס געצעלט פֿון יוֹסף,

און דעם שבֿט אפֿרים נישט אױסדערװײלט;

68 נאָר אױסדערװײלט דעם שבֿט יהוּדה,

דעם באַרג צִיוֹן װאָס ער האָט ליב.

69 און ער האָט געבױט װי די הימלען זײַן מִקדָש,

װי די ערד װאָס ער האָט געגרונטפֿעסט אױף אײביק.

70 און ער האָט אױסדערװײלט דָוִד זײַן קנעכט,

און אים גענומען פֿון די שאָפֿגעהעפֿטן.

71 פֿון הינטער די מילכשעפּסן האָט ער אים געבראַכט

צו פֿיטערן יעקבֿ זײַן פֿאָלק,

און יִשׂרָאֵל זײַן אַרב.

72 ער האָט זײ געפֿיטערט לױט דער ערלעכקײט פֿון זײַן האַרצן,

און מיט דער פֿאַרשטאַנדיקײט פֿון זײַנע הענט זײ געפֿירט.