1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער, אױף גִתּית; אַ מיזמור פֿון דָוִדן.
2 ה׳ אונדזער האַר,
װי פּראַכטיק איז דײַן נאָמען אױף דער גאַנצער ערד,
אַז דער לױב פֿון דײַן גלאַנץ איז איבער די הימלען!
3 פֿון דעם מױל פֿון עופֿעלעך און זױגעדיקע
האָסטו באַפֿעסטיקט דײַן מאַכט;
פֿון װעגן דײַנע פֿײַנט –
כּדי שטיל צו מאַכן דעם שׂונא און ראַכענעמער.
4 אַז איך זע די הימלען, דאָס װערק פֿון דײַנע פֿינגער,
די לבֿנה און שטערן װאָס דו האָסט אױפֿגעשטעלט –
5 װאָס איז אַ מענטש, אַז דו זאָלסט אים געדענקען?
און אַ מענטשנקינד, אַז דו זאָלסט אים דערמאָנען?
6 װאָרעם האָסט אים געמאַכט שיר נישט מינער פֿון אלֹקים,
און מיט כּבֿוד און שײנקײט באַקרײנסטו אים.
7 מאַכסט אים געװעלטיקן איבער די װערק פֿון דײַנע הענט,
אַלצדינג האָסטו געלײגט אונטער זײַנע פֿיס;
8 שאָף און רינדער אַלע,
און אַפֿילו חיות פֿון פֿעלד;
9 דעם פֿױגל פֿון הימל, און די פֿישן פֿון ים –
װאָס נאָר עס ציט דורך די שטעגן פֿון ימען.
10 ה׳ אונדזער האַר,
װי פּראַכטיק איז דײַן נאָמען אױף דער גאַנצער ערד!