1 פֿון דָוִדן אַ באַטראַכטונג.
װױל צו דעם װאָס זײַן פֿאַרברעך איז פֿאַרגעבן,
װאָס זײַן חטא װערט פֿאַרדעקט.
2 װױל צו דעם מענטשן װאָס ה׳ רעכנט אים נישט קײן זינד,
און אין זײַן גײַסט איז נישטאָ קײן באַטרוג.
3 אַז איך האָב געשװיגן, האָבן מײַנע בײנער געפֿױלט,
פֿון מײַן קרעכצן אַ גאַנצן טאָג.
4 װאָרעם טאָג און נאַכט פֿלעגט שװער זײַן אױף מיר דײַן האַנט,
מײַן זאַפֿט איז פֿאַרביטן געװאָרן װי אין פֿאַרטריקנטע זומעראױפּס.
סֶלָה.
5 האָב איך דיך געלאָזט װיסן מײַן חטא,
און מײַן זינד האָב איך נישט פֿאַרדעקט.
איך האָב געזאָגט: איך װעל זיך מודה זײַן אױף מײַנע
פֿאַרברעכן צו ה׳;
און דו האָסט פֿאַרגעבן די שולד פֿון מײַן זינד. סֶלָה.
6 אױף דעם זאָל איטלעכער פֿרומער מתפּלל זײַן צו דיר,
אין דער צײַט װאָס מע קען דיך געפֿינען:
אַז די גרױסע װאַסערן פֿלײצן איבער,
זאָלן זײ צו אים אָבער נישט דערגרײכן.