תְּהִלִּים 39

4 איז מײַן האַרץ אין מיר הײס געװאָרן,

האָט אין מײַן געמיט זיך אַ פֿײַער צעברענט;

האָב איך גערעדט מיט מײַן צונג:

5 לאָז מיך װיסן, ה׳, מײַן סוף,

און די מאָס פֿון מײַנע טעג, װאָס זי איז,

לאָמיך װיסן װי פֿאַרגײיִק איך בין.