1 Canto dei pellegrinaggi. Di Davide.
Se l’Eterno non fosse stato per noi,
lo dica pure ora Israele,
2 se l’Eterno non fosse stato per noi,
quando gli uomini si sollevarono contro di noi,
3 allora ci avrebbero inghiottiti vivi,
quando l’ira loro ardeva contro di noi;
4 allora le acque ci avrebbero sommerso,
il torrente sarebbe passato sull’anima nostra;
5 allora le acque tempestose sarebbero passate sull’anima nostra.
6 Benedetto sia l’Eterno
che non ci ha dato in preda ai loro denti!
7 L’anima nostra è scampata,
come un uccello dal laccio degli uccellatori;
il laccio è stato rotto e noi siamo scampati.
8 Il nostro aiuto è nel nome dell’Eterno,
che ha fatto il cielo e la terra.
1 'n BEDEVAARTSLIED. Van Dawid.
As die Here nie vir ons was nie — laat Israel dit sê —
2 as die Here nie vir ons was toe die mense teen ons opgestaan het nie,
3 dan het hulle ons lewendig verslind toe hulle toorn teen ons ontvlam het;
4 dan het die waters ons oorstroom, 'n stroom het oor ons siel gegaan;
5 dan het die trotse waters oor ons siel gegaan.
6 Geloofd sy die Here wat ons aan hulle tande nie as buit oorgegee het nie!
7 Ons siel het vrygeraak soos 'n voël uit die vangnet van die voëlvangers; die vangnet is gebreek, en ons, ons het vrygeraak.
8 Ons hulp is in die Naam van die Here wat hemel en aarde gemaak het.