1 Salmo di Davide. Per far ricordare.
O Eterno, non mi correggere nella tua ira,
non punirmi nel tuo furore!
2 Poiché le tue frecce mi hanno trafitto
e la tua mano mi è venuta addosso.
3 Non c’è nulla d’intatto nella mia carne a causa della tua ira;
non c’è requie per le mie ossa a motivo del mio peccato.
4 Poiché le mie iniquità sorpassano il mio capo;
sono come un grave carico, troppo pesante per me.
5 Le mie piaghe sono fetide e purulenti
per la mia follia.
6 Sono curvo e abbattuto,
vado in giro triste tutto il giorno.
7 Poiché i miei fianchi sono pieni d’infiammazione,
e non c’è nulla d’intatto nella mia carne.
8 Sono tutto fiacco e rotto;
ruggisco per il fremito del mio cuore.
9 Signore, ogni mio desiderio è al tuo cospetto,
e i miei sospiri non ti sono nascosti.
10 Il mio cuore palpita, la mia forza mi lascia;
anche la luce dei miei occhi m’è venuta meno.
11 I miei amici e i miei compagni stanno lontani dalla mia piaga,
i miei parenti si fermano a distanza.
12 Quelli che cercano la mia vita mi tendono dei lacci,
quelli che procurano il mio male proferiscono cose maligne
e tutto il giorno meditano inganni.
13 Ma io, come un sordo, non odo:
sono come un muto che non apre la bocca.
14 Sono come un uomo che non ascolta,
e nella cui bocca non c’è replica di sorta.
15 Perché io spero in te, o Eterno;
tu risponderai, o Signore, Dio mio!
16 Io ho detto: "Non si rallegrino di me;
e quando il mio piede vacilla,
non si innalzino superbi contro di me".
17 Perché io sto per cadere,
e il mio dolore è sempre davanti a me.
18 Io confesso le mie colpe,
e sono angosciato per il mio peccato.
19 Ma quelli che senza motivo mi sono nemici sono forti,
e quelli che a torto mi odiano si sono moltiplicati.
20 Anche quelli che mi rendono male per bene
sono miei avversari, perché seguo il bene.
21 O Eterno, non abbandonarmi;
Dio mio, non allontanarti da me;
22 affrettati in mio aiuto,
o Signore, mia salvezza!
1 'n PSALM van Dawid, by die gedenkoffer.
2 oHere, straf my nie in u toorn nie en kasty my nie in u grimmigheid nie.
3 Want u pyle het in my ingedring, en u hand het op my neergedaal.
4 Daar is geen heel plek in my vlees vanweë u grimmigheid nie; daar is niks gesond in my gebeente vanweë my sonde nie.
5 Want my ongeregtighede gaan oor my hoof; soos 'n swaar pak het hulle vir my te swaar geword.
6 My wonde stink, hulle dra vanweë my dwaasheid.
7 Ek is krom, heeltemal geboë; die hele dag gaan ek in die rou;
8 want my lendene is vol ontsteking, en daar is geen heel plek in my vlees nie.
9 Ek is kragteloos en heeltemal verbrysel; ek brul van die gebons van my hart.
10 Here, voor U is al my begeertes, en my gesug is vir U nie verborge nie.
11 My hart slaan vinnig, my krag het my verlaat; en die lig van my oë, ook dit is nie by my nie.
12 Die wat my liefhet en my vriende is, staan opsy vir my kwaal, en my nabestaandes het ver gaan staan;
13 en die wat my lewe soek, span strikke; en die wat my ongeluk soek, spreek van ondergang, en hulle bedink die hele dag bedrog.
14 Maar ek is soos 'n dowe: ek hoor nie, en soos 'n stomme wat sy mond nie oopmaak nie.
15 Ja, ek is soos 'n man wat nie hoor nie en in wie se mond geen teëspraak is nie;
16 want op U, Here, wag ek; Ú sal verhoor, Here my God!
17 Want ek het gesê: Laat hulle net nie bly wees oor my nie! Hulle wat by die wankeling van my voet hul groot maak teen my!
18 Want ek is klaar om te val, en my smart is altyddeur voor my.
19 Ja, my ongeregtigheid bely ek, ek is bekommerd oor my sonde.
20 Maar my vyande lewe, hulle is magtig; en die wat my valslik haat, is groot in aantal.
21 En die wat kwaad vir goed vergeld, behandel my vyandig, omdat ek die goeie najaag.
22 Verlaat my nie, o Here! My God, wees nie ver van my af nie!
23 Maak tog gou om my te help, Here, my heil!