1 Per il Maestro del coro. Di Davide.
Io mi confido nell’Eterno.
Come potete voi dire all’anima mia:
"Fuggi al tuo monte come un uccello?".
2 Poiché, ecco, gli empi tendono l’arco,
aggiustano le loro frecce sulla corda
per tirarle nell’oscurità contro i retti di cuore.
3 Quando le fondamenta sono rovinate
che può fare il giusto?
4 L’Eterno è nel suo tempio santo;
l’Eterno ha il suo trono nei cieli;
i suoi occhi vedono,
le sue pupille scrutano i figli degli uomini.
5 L’Eterno scruta il giusto,
ma l’anima sua odia l’empio e colui che ama la violenza.
6 Egli farà piovere sull’empio carboni accesi;
zolfo e vento infuocato sarà la parte del loro calice.
7 Poiché l’Eterno è giusto; egli ama la giustizia;
gli uomini retti contempleranno il suo volto.
1 VIR die musiekleier. 'n Psalm van Dawid.
By die Here skuil ek. Hoe kan julle dan vir my sê: Vlug na julle berg soos 'n voël!
2 Want kyk, die goddelose span die boog; hulle het hul pyl op die snaar reggesit om in die donker te skiet na die opregtes van hart.
3 As die fondamente omgegooi word, wat kan die regverdige doen?
4 Die Here is in sy heilige paleis; die troon van die Here is in die hemel; sy oë sien, sy ooglede toets die mensekinders.
5 Die Here toets die regverdige; maar sy siel haat die goddelose en die wat geweld liefhet.
6 Hy sal op die goddelose vangnette, vuur en swawel laat reën; en 'n gloeiende wind sal die deel van hulle beker wees.
7 Want die Here is regverdig; Hy het geregtighede lief; die opregtes sal sy aangesig sien.