1 Venite, cantiamo con gioia all’Eterno,
mandiamo grida di gioia alla rocca della nostra salvezza!
2 Presentiamoci a lui con lodi,
celebriamolo con salmi!
3 Poiché l’Eterno è un Dio grande,
e un gran Re sopra tutti gli dèi.
4 Nelle sue mani stanno le profondità della terra,
e le altezze dei monti sono sue.
5 Suo è il mare perché egli l’ha fatto,
e le sue mani hanno formato la terra asciutta.
6 Venite, adoriamo e inchiniamoci,
inginocchiamoci davanti all’Eterno che ci ha fatti!
7 Poiché egli è il nostro Dio,
e noi siamo il popolo che egli pasce,
e il gregge che la sua mano conduce.
8 Oggi, se udite la sua voce,
non indurite il vostro cuore come a Meriba,
come nel giorno di Massa nel deserto,
9 quando i vostri padri mi tentarono,
mi misero alla prova sebbene avessero visto le mie opere.
10 Quarant’anni ebbi in disgusto quella generazione,
e dissi: "È un popolo sviato di cuore;
essi non conoscono le mie vie".
11 Perciò giurai nell’ira mia:
"Non entreranno nel mio riposo!".
1 KOM, laat ons jubel tot eer van die Here, laat ons juig ter ere van die rots van ons heil!
2 Laat ons sy aangesig tegemoetgaan met lof, met lofsange Hom toejuig!
3 Want die Here is 'n grote God, ja, 'n groot Koning bo al die gode.
4 In wie se hand die diepste plekke van die aarde is, en die toppe van die berge is syne.
5 Aan wie die see behoort wat Hy self gemaak het, en die droë land wat sy hande geformeer het.
6 Kom, laat ons aanbid en neerbuk; laat ons kniel voor die Here wat ons gemaak het.
7 Want Hy is onse God, en ons is die volk van sy weide en die skape van sy hand. Ag, as julle vandag maar na sy stem wou luister!
8 Verhard julle hart nie soos by Mériba, soos op die dag van Massa in die woestyn nie;
9 waar julle vaders My versoek het, My beproef het, alhoewel hulle my werk gesien het.
10 Veertig jaar het Ek 'n afkeer gehad van hierdie geslag en gesê: Hulle is 'n volk met 'n dwalende hart, en hulle ken my weë nie;
11 sodat Ek in my toorn gesweer het: Waarlik, hulle sal in my rus nie ingaan nie!