1 Canto dei pellegrinaggi.

Molte volte mi hanno oppresso fin dalla mia giovinezza!

Lo dica pure Israele:

2 Molte volte mi hanno oppresso fin dalla mia giovinezza,

ma non hanno potuto vincermi.

3 Degli aratori hanno arato sul mio dorso,

vi hanno tracciato i loro lunghi solchi.

4 L’Eterno è giusto;

egli ha tagliato le funi degli empi.

5 Siano confusi e voltino le spalle

tutti quelli che odiano Sion!

6 Siano come l’erba dei tetti,

che secca prima di crescere!

7 Non se ne riempie la mano il mietitore,

né le braccia chi lega i covoni;

8 e i passanti non dicono:

"La benedizione dell’Eterno sia sopra di voi;

noi vi benediciamo nel nome dell’Eterno!".

1 'n BEDEVAARTSLIED.

Alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af — laat Israel dit sê —

2 alreeds te veel het hulle my as vyand behandel van my jeug af; tog het hulle my nie oorwin nie.

3 Ploeërs het op my rug geploeg; hulle het hul vore lank getrek.

4 Die Here is regverdig: Hy het die toue van die goddelose afgekap.

5 Laat hulle beskaamd staan en agteruitwyk, almal wat Sion haat.

6 Laat hulle word soos gras op die dakke wat verdor voordat 'n mens dit uittrek,

7 waarmee die maaier sy hand en die gerwebinder sy arm nie vul nie.

8 Sodat die wat verbygaan, nie sê nie: Die seën van die Here oor julle! Ons seën julle in die Naam van die Here.