1 Per il Maestro del coro. "Non distruggere". Inno di Davide, quando Saul mandò a sorvegliargli la casa per ucciderlo.
Liberami dai miei nemici, o mio Dio;
ponimi in luogo alto, al sicuro dai miei aggressori.
2 Liberami da quanti compiono il male
e salvami dagli uomini sanguinari.
3 Perché, ecco, essi pongono agguati all’anima mia;
uomini potenti si radunano contro di me,
senza che in me vi sia misfatto né peccato, o Eterno!
4 Senza che in me vi sia colpa, essi corrono e si preparano.
Destati, vieni a me, e vedi!
5 Tu, o Eterno, che sei il Dio degli eserciti, il Dio d’Israele,
alzati a giudicare tutte le genti!
Non fare grazia ad alcuno dei perfidi malfattori! [Pausa]
6 Ogni sera ritornano e urlano come cani
e vanno attorno per la città.
7 Ecco, vomitano ingiurie dalla loro bocca;
hanno delle spade sulle labbra.
"Tanto", dicono, "chi ci ascolta?".
8 Ma tu, o Eterno, ti riderai di loro;
ti farai beffe di tutte le genti.
9 O mia forza, a te io riguarderò,
perché tu, o Dio, sei il mio alto rifugio.
10 Il mio Dio mi verrà incontro con la sua bontà,
Dio mi farà vedere sui miei nemici quel che desidero.
11 Non ucciderli, che talora il mio popolo non dimentichi;
falli andare, per la tua potenza, vagando e abbattili,
o Signore, nostro scudo.
12 Ogni parola delle loro labbra è un peccato della loro bocca;
siano dunque presi nel laccio della loro superbia,
per le maledizioni e le menzogne che proferiscono.
13 Distruggili nel tuo furore, distruggili e non siano più;
e si conoscerà, fino alle estremità della terra,
che Dio signoreggia su Giacobbe. [Pausa]
14 Ritornano la sera, ringhiano come cani
e vanno attorno per la città.
15 Vanno vagando per trovare da mangiare,
e, se non trovano da saziarsi, passano la notte latrando.
16 Ma io canterò la tua potenza,
e al mattino loderò ad alta voce la tua bontà,
perché tu sei stato per me una fortezza,
un rifugio nel giorno dell’avversità.
17 O mia forza, a te salmeggerò,
perché Dio è il mio alto rifugio, il Dio benigno per me.
1 VIR die musiekleier; op die wysie van: „Moenie verwoes nie." Van Dawid. 'n Gedig, toe Saul gestuur het en hulle die huis laat bewaak het om hom dood te maak.
2 Red my van my vyande, o my God! Beskerm my teen my teëstanders!
3 Red my van die werkers van ongeregtigheid, en verlos my van die manne van bloed!
4 Want kyk, hulle lê en loer op my lewe; sterkes val my aan, sonder oortreding en sonder sonde van my kant, o Here!
5 Buiten my skuld hardloop hulle en maak hulle klaar. Ontwaak, my tegemoet, en kyk!
6 Ja U, Here, God van die leërskare, God van Israel, word wakker om oor al die heidene besoeking te doen; wees al die ongeregtige trouelose nie genadig nie! Sela.
7 Elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die stad.
8 Kyk, hulle smaal met hul mond; swaarde is op hulle lippe, want — wie sou dit hoor?
9 Maar U, o Here, lag oor hulle; U spot met al die heidene.
10 My Sterkte, op U wil ek wag, want God is my rotsvesting.
11 My genadige God sal my tegemoetkom; God sal my op my vyande laat neersien.
12 Moet hulle nie ombring nie, sodat my volk dit nie vergeet nie: laat hulle rondswerwe deur u krag, en werp hulle neer, o Here, ons Skild!
13 Sonde van hulle mond is die woord van hulle lippe; laat hulle dan gevang word in hul trots, en vanweë die vloek en die leuen wat hulle vertel.
14 Vernietig hulle in grimmigheid, vernietig hulle, sodat hulle daar nie meer is nie; en laat hulle weet dat God heers in Jakob, tot by die eindes van die aarde! Sela.
15 En elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die stad.
16 Húlle swerwe rond om voedsel te soek; as hulle nie versadig word nie, vertoef hulle die hele nag.
17 Maar ék sal sing van u sterkte en elke môre jubel oor u goedertierenheid, want U was 'n rotsvesting vir my en 'n toevlug in die dag toe ek benoud was.
18 My Sterkte, tot u eer wil ek psalmsing, want God is my rotsvesting, my genadige God.